Gloria Steinem, een pionier van de feministische beweging en een historisch boegbeeld van de moderne vrouwenrechtenactivist, is woensdag op haar woning in New York overleden op 92-jarige leeftijd, zo blijkt uit een necrologie geschreven door de journaliste Katharine Q. Seelye en gepubliceerd door The New York Times.
Haar overlijden werd openbaar gemaakt via een bericht op sociale media, zonder vermelding van de doodsoorzaak, aldus het New Yorkse dagblad. Zichzelf wel beschrijvend als een « ondernemende kracht voor maatschappelijke verandering », heeft zij meer dan een halve eeuw lang gewerkt aan het transformeren van sociale, professionele en juridische normen voor Amerikaanse vrouwen.
Geboren in Toledo, Ohio, in 1934, kende Gloria Steinem een zwervende jeugd door de reizen van haar vader, een antiekhandelaar; ze volgde formeel onderwijs pas vanaf groep zes, aldus Katharine Q. Seelye. Na de scheiding van haar ouders op haar tiende werd zij zeven jaar lang verzorger van haar zieke moeder op een vervallen boerderij, voordat ze haar studies aan Smith College vervolgde en in 1956 met lof afstudeerde.
Haar directe politieke betrokkenheid werd in 1969 duidelijk toen ze als onafhankelijke journaliste een tribune versloeg waar vrouwen getuigen over clandestiene abortussen. Zelf had zij in Londen in 1957 heimelijk een abortus ondergaan, en zij noemde dit een « grote schakel » in haar bewustwording, alvorens het fundamentele essay « After Black Power, Women’s Liberation » te publiceren.
In 1971, naast andere sleutelfiguren zoals Betty Friedan, Bella Abzug en Shirley Chisholm, droeg zij bij aan de oprichting van het National Women’s Political Caucus. Ook lanceerde ze Ms., het eerste nationale glossy tijdschrift dat volledig door en voor vrouwen werd ontworpen, bezeten en beheerd, waarmee zij brak met de conventionele vrouwenpers en onderwerpen behandelde als loonkloof, huiselijk geweld en het recht op abortus.
Over het professionele klimaat van die periode herinnerde Gloria Steinem zich vaak: « Toen we begonnen, bestond de uitdrukking seksuele intimidatie nog niet eens. We noemden het gewoon het leven. »
Vanaf haar eerste onafhankelijke nummer in januari 1972 maakte de publicatie geschiedenis door een manifest te publiceren ondertekend door 53 persoonlijkheden die erkenden illegaal abortus te hebben ondergaan, en haar oplage van 300.000 exemplaren werd in slechts acht dagen verkocht, meldt The New York Times.
Ze werd een iconische mediapersona dankzij haar pilotenbril en haar gemêleerde kapsel, maar kreeg ook felle tegenstand van conservatieve kringen en innerlijke wrijving binnen de beweging, met name met Betty Friedan, terwijl het activisme zich opende voor minderheden qua ras, arbeiders en lesbiennes.
Persoonlijk kampte zij met een gebrek aan zelfvertrouwen en met angst bij het spreken in het openbaar. In een interview in januari 2026 voor haar necrologie in The New York Times vertelde zij dat zij haar imposante bril droeg om haar gezicht te verhullen. In haar boek Revolution From Within uit 1992 beschreef zij haar innerlijke gevoel als dat van een « ronde brunette uit Toledo, te groot en met een gezicht dat veel te deegachtig leek ».
Tot in haar laatste jaren benadrukte Gloria Steinem de onafgemaakte structurele hervormingen, onderstreepte zij de aanhoudende loonkloof, de herroeping van federale abortusbescherming in 2022 en het voortbestaan van seksistische vooroordelen. « Ik voel me trots, en ik ben razend. We krijgen nog steeds met dezelfde problemen te maken », vertelde zij in 2022 aan The New York Times.
Haar Manhattan-residentie werd overgedragen aan de Gloria’s Foundation om door te blijven gaan met praatkringen en activistengroepen — een stap die door The New York Times werd gemeld. Refusant de rol van actieve militant op te geven, schreef zij in haar boek Outrageous Acts and Everyday Rebellions: « Ik leg uit dat ik mijn fakkel vasthoud, alsjeblieft, en dat ik die gebruik om anderen aan te steken met hun eigen fakkels. »
