Mame Mor Séne, een muziekdocent die jarenlang in het buitenland verbleef, stelt dat de Senegalese muziek haar culturele authenticiteit heeft verloren die ooit haar schoonheid uitmaakte. Voor de cultuurkenner die nu in Mbour woont, moeten muzikanten hun culturele identiteit in hun muziek naar voren brengen.
De kwestie van academische vluchtelingen verdient bijzondere aandacht in debatten over migratie en opvangbeleid. Het pleidooi hiervoor wordt geformuleerd door professor Aly Tandiang, aan de marge van de openingsceremonie van de derde editie van het internationale colloquium gewijd aan “Academische vluchtelingen en kennis in ballingschap: dialogen Afrika-Europa-Amerika”.
Volgens hem heeft deze editie een bijzonder karakter omdat ze voor het eerst op het Afrikaanse continent plaatsvindt, na ontmoetingen in Brazilië en Frankrijk. Een gelegenheid om academici en onderzoekers uit Europa en Latijns-Amerika bijeen te brengen om ervaringen te delen en de realiteiten van academische ballingschap in verschillende regio’s van de wereld onder de loep te nemen.
Senegal heeft een lange traditie in het opvangen van academici. Maar deze vraag is nog nooit echt behandeld in termen van wetenschappelijke productie over academische vluchtelingen, merkte hij op.
Voor de directeur van het GERME-labo biedt Senegal zo een kans om zijn ervaring van opvang te valoriseren en tegelijk een dialoogruimte te openen tussen onderzoekers, universitaire instellingen en diplomatieke actoren die aanwezig zijn op deze bijeenkomst.
Naast de wetenschappelijke uitwisselingen benadrukt professor Aly Tandiang de noodzaak om de benaderingen rond vluchtelingen te vernieuwen. Volgens hem blijven analyses vaak gericht op mannen, terwijl ook vrouwen en kinderen te maken hebben met ballingschap en gedwongen verplaatsing.
“Wanneer men spreekt over vluchtelingen, denkt men vaak dat het een mannenzaak is, terwijl er vrouwen zijn die zich in deze situatie bevinden, en ook kinderen wiens ouders leven in deze refugie-context.”
Deze inclusieve aanpak zou, naar zijn mening, moeten toelaten de sociale en menselijke realiteiten van ballingschap beter te begrijpen, met bijzondere aandacht voor de specifieke kwetsbaarheden waarmee vrouwen en kinderen worden geconfronteerd.
Voor Aly Tandiang heeft de universiteit een volle plek in deze overweging. Als instelling voor productie en overdracht van kennis moet zij bijdragen aan het documenteren van de ervaringen van academische vluchtelingen, maar ook om antwoorden te bieden die zijn afgestemd op de uitdagingen van hun opvang en integratie. Het doel is wetenschappelijk onderzoek te laten fungeren als hulpmiddel bij besluitvorming en bij het sensibiliseren van overheidsinstanties.
