De voormalige parlementariër en specialist in parlementsrecht trekt een principiële tegenstrijdigheid met de commissie Financiën en Begrotingscontrole van de Nationale Vergadering, die de regering had opgeroepen om het voorstel van LFI 2027 terug te trekken omdat dit volgens hen gebaseerd zou zijn op de begrotingsoriëntaties vastgesteld in de LFR 2026. In een tekst die op zijn Facebook-pagina is gepubliceerd, stelt hij dat « geen enkele bepaling van de Organische Wet inzake Begrotingswetten (LOLF) de stemming over de LFR tot een voorwaarde maakt voor de behandeling van het initiële begrotingsvoorstel van het volgende jaar.»
De discussie over de gevolgen van een eventuele afwijzing van het begrotingswijzigingsvoorstel (LFR) 2026 voor de behandeling van het initiële begrotingsvoorstel (LFI) 2027 blijft reacties oproepen. Voormalig parlementslid van de elfde legislatuur en specialist in parlementsrecht, Alioune Souaré, betwist krachtig de positie van de commissie Financiën en Begrotingscontrole van de Nationale Vergadering.
In een tekst gepubliceerd op zijn Facebook-pagina meent hij dat « geen enkele bepaling van de LOLF bepaalt dat de stemming over de LFR een voorwaarde is voor de behandeling van het initiële begrotingsvoorstel van het volgende jaar ». Inderdaad, in een op woensdag 4 november openbaar gemaakte communiqué, in navolging van de afwijzing van het LFR-voorstel, had de commissie Financiën en Begrotingscontrole geconstateerd dat het voorstel voor de LFI 2027 berust op de begrotingsoriëntaties zoals vastgesteld in de LFR 2026. Daardoor hadden zij de regering verzocht haar tekst terug te trekken. Een lezing die Alioune Souaré betwist, omdat hij van mening is dat de parlementsleden een verkeerde interpretatie geven van de bepalingen die de opstelling van begrotingswetten kaderen.
Om zijn standpunt te onderbouwen verwijst de specialist in parlementsrecht naar artikel 51 van de LOLF, waarin staat dat « het begrotingsvoorstel van het jaar wordt ontwikkeld met verwijzing naar het meerjarige document voor begrotings- en economische planning dat een minimale periode van drie jaar bestrijkt ». In dit kader stelt hij dat het Document voor begrotings- en economische meerjarige planning (DPBEP) de referentie vormt voor de begrotingsplanning bij de opstelling van het initiële begroting van de Staat over een driejarige periode, en niet de LFR.
Voorts, hij volhoudt dat de positie van de parlementaire commissie ongegrond is. « De Nationale Vergadering, via haar commissie Financiën en Begrotingscontrole, maakt een ernstige fout in haar communiqué door de LFR te beschouwen als het fundament waarop de begroting 2027 rust. Geen enkele wettelijke of reglementaire bepaling voorziet hierin », stelt hij.
