Het debat over het ontwerp van de begrotingswet (LFI) 2027 dreigt mogelijk al voor zijn termijn tot stilstand te komen. De voormalige minister van Economie, Abdourahmane Sarr, waarschuwt voor het ontbreken van het Economisch en Financieel Rapport (EFR) en voorziet een mogelijke afwijzing van het eerste deel van de begroting. Hij roept op tot een compromis tussen de uitvoerende macht en de wetgevende macht, anders zou een volksraadpleging noodzakelijk kunnen worden.
Het debat over de begroting 2027 in de Nationale Vergadering lijkt zich nu al onzeker te ontwikkelen. Terwijl de parlementaire agenda voorziet in voortzetting van de discussies tot 16 november, roept het ontbreken van publicatie van het Economisch en Financieel Rapport (EFR), het centrale document bij de beoordeling van de begrotingsvoorspellingen, vragen op. Een situatie die zich voordoet in een context waarin de herziene begrotingswet 2026 is verworpen.
De voormalige minister van Economie, Abdourahmane Sarr, benadrukt het belang van dit document, waarvan hij zelf de rapporten heeft gepresenteerd aan de parlementaire commissies tijdens de behandeling van de LFI 2025 en 2026. Voor hem vormt het EFR een onmisbaar instrument om het macro-economische kader te beoordelen, de oprechtheid van de begrotingsvoorspellingen en de samenhang van de koers van de overheidsfinanciën te evalueren.
De voormalige minister noemt ook de bepalingen van de organische wet met betrekking tot de begrotingswetten. Hij herinnert eraan dat artikel 44 twee delen in het begrotingsontwerp onderscheidt: het eerste dat onder meer betrekking heeft op inkomsten, de uitgavengrenzen, het begrotingssaldo en de financiering daarvan, en het tweede dat gaat over de toewijzing van de kredieten. Artikel 59 bepaalt bovendien dat dit tweede deel niet door de Nationale Vergadering besproken kan worden voordat het eerste is aangenomen. Op basis hiervan meent Abdourahmane Sarr dat de afwijzing van het eerste deel van de LFI 2027 op dit moment voorspelbaar is, al op deze zaterdag. Een mogelijkheid die de voortzetting van de aangekondigde parlementaire agenda in gevaar zou brengen. «De aangekondigde kalender zou dus niet tot zijn eind kunnen komen omdat hij geen onderwerp meer heeft», waarschuwt hij.
Om een institutionele impasse te voorkomen pleit de voormalige minister voor een compromis rond het begrotingssaldo en de financiering ervan. Bij gebrek aan een akkoord tussen de twee instellingen vindt hij het zinloos om de parlementaire discussies voort te zetten. «Het zal de Senegalese bevolking onnodige discussies besparen», aldus hij.
Abdourahmane Sarr gaat nog een stap verder en pleit voor een uitweg uit de politieke crisis. Hij meent dat «het volk verzadigd is» en roept de uitvoerende macht en de wetgevende macht op om hun machtsstrijd te beëindigen door rechtstreeks de Senegalese bevolking te raadplegen als er geen compromis wordt gevonden, wat hij toch mogelijk acht.
