Senegal verliest een van zijn grootste intellectuele figuren. De schrijver, hoge functionaris en voormalig minister Cheikh Hamidou Kane is zaterdagavond in Dakar overleden, op 98-jarige leeftijd, zo meldden verschillende bronnen, waaronder de president van de Republiek, Bassirou Diomaye Faye.
Geboren op 2 april 1928 in Matam, had Cheikh Hamidou Kane een carrière opgebouwd op het snijvlak van literatuur, hoge administratie en publieke activiteit. Nadat hij zijn eerste opleiding in Senegal had voltooid, vervolgde hij zijn studies in Parijs, met name aan het lyceum Louis-le-Grand en aan de Sorbonne, waar hij twee licenties behaalde, in recht en in filosofie. Hij behaalde ook een diploma aan de École nationale de la France d’Outre-Mer in 1959.
Deze dubbele vorming zou zijn loopbaan diepgaand bepalen. Teruggekeerd in Senegal bekleedde hij verschillende functies in de administratie voordat hij belangrijke posities aan de top van de Staat innam. Zo werd hij in 1961 gouverneur van de regio Thiès, daarna Haut-Commissaire général au Plan. Zijn carrière bracht hem ook naar de internationale arena. Hij sloot zich aan bij UNICEF en leidde vanaf 1967 het regionaal bureau voor West- en Centraal-Afrika, vanuit Abidjan, nadat hij onder meer in Lagos had gewerkt. Vervolgens bekleedde hij de functie van vice-president van het Centre de recherches pour le développement international in Ottawa.
In Senegal keerde Cheikh Hamidou Kane daarna terug naar de overheidsverantwoordelijkheden. In 1978, onder het bewind van Léopold Sédar Senghor, werd hij minister van Industriële Ontwikkeling en Ambachten. Daarna volgde hij Abdou Diouf op als minister van Plan en Samenwerking, van 1981 tot 1988. De archieven van het Journal officiel du Sénégal bevestigen met name zijn dienst als minister van Industriële Ontwikkeling en Ambachten aan het eind van de jaren zeventig.
Maar het is vooral door de literatuur dat zijn naam zich blijvend in de Afrikaanse herinnering heeft ingeschreven. Gepubliceerd in 1961, vertelt Het ambiguë avontuur het verhaal van Samba Diallo, een jonge man die twijfelt tussen de traditionele en religieuze opvoeding die in zijn land wordt gegeven en het westerse onderwijs waaraan hij wordt blootgesteld. Door dit personage stelt Cheikh Hamidou Kane de gevolgen van de ontmoeting tussen Afrikaanse en westerse culturen aan de orde, maar ook de innerlijke spanningen die voortvloeien uit kolonisatie en moderniteit. De roman, deels autobiografisch, kreeg in 1962 de Grand Prix littéraire d’Afrique noire en werd al snel een belangrijke mijlpaal in de Afrikaanse literatuur.
