Dakarhaven verstikkend, buitenlandse concurrentie als oneerlijk bevonden en dialoog met de autoriteiten stokt: Unacois en Acis hebben woensdag een somber beeld geschetst van de nationale economie. Geconfronteerd met de opeenvolgende sluitingen van bedrijven en de massale werkloosheid eisen handelaren en industriële actoren in Senegal dringende maatregelen en wapenen ze zich met een dreigende boycott van zeevaartmaatschappijen.
De Nationale Unie van Handelaars en Industriëlen van Senegal (Unacois) heeft, op deze woensdag in de Kamer van Koophandel, Industrie en Landbouw van Dakar (Cciad), «het eerste teken van een grootschalige mobilisatie-operatie» gelegd. Naast de Association des commerçants et industriels du Sénégal (Acis) en Ceatlcs trok het handelsverbond de alarmklokken over een sector die op de rand van de afgrond balanceert. Zijn uitvoerend directeur, Ousmane Sy Ndiaye, heeft de drie grote kwalen uiteengezet die vandaag handel, industrie en vervoer verstikken.
Een buitenlandse concurrentie die als «onhoudbaar» wordt beschouwd
Eerste plaag: de druk uitgeoefend door internationale spelers. «Onze bedrijven sterven na elkaar. Onze investeringen verdwijnen na elkaar», beklemtoonde Ousmane Sy Ndiaye. Volgens hem komen er wekelijks ontslaggolven, omdat nationale spelers onvoldoende kunnen concurreren met groepen uit Azië en het Midden-Oosten. «Te veel is te veel!», riep hij uit.
De organisaties wijzen op de invoer van producten die sterk gesubsidieerd en ondergefactureerd zijn, de quasi-monopolistische greep van grote buitenlandse groepen en de ontwikkeling van een schaduw-economie die niet fiscaal gereguleerd wordt. Volgens schattingen vernietigt elke bedrijfssluiting tussen de 10 en de 50 directe banen; Unacois en Acis eisen onmiddellijk de activering van de beschermingsclausules en de oprichting van een onafhankelijke Autoriteit voor Concurrentie.
Le Port de Dakar sous le feu des critiques
Twijfels en kritiek richten zich vervolgens op het beheer en de kosten van het passeren via het Port autonome de Dakar. «De praktijken van facturering en dienstverlening die daar heersen gaan ons verstand te boven», beschreef de uitvoerend directeur. Volgens zijn berekeningen komen goederen die in de haven worden gelost uit op meer dan 45% extra kosten, wat rechtstreeks bijdraagt aan de hoge kosten van levensonderhoud en de stijging van de prijzen van eerste levensbehoeften.
De economische actoren beschuldigen de losse tarieven die door de losbedrijven en rederijen worden opgelegd zonder regulering, containers die 15 tot 21 dagen vastzitten en demurrage-kosten variërend van 150.000 tot 300.000 FCFA per dag. Ze melden ook dat containers geopend worden zonder de aanwezigheid van de importeurs. Om deze misstanden tegen te gaan, eisen de organisaties een onafhankelijk audit van de havenkosten, het plafonneren van prijzen en de verplichte openbaarmaking van tarieftabellen.
Rupture du dialogue : la menace d’un boycott brandie
Derde plaag, door Ousmane Sy Ndiaye «de bron van alle kwaad» genoemd: de stilval van de publiek-private dialoog. «Als de regering voldoende op de hoogte was van de risico’s en de moeilijkheden waar de particuliere sector mee worstelt, zouden we hier niet staan», betreurde hij. Hij dringt er bij de uitvoerende macht op aan zo snel mogelijk de aanbevelingen uit eerdere ontmoetingen met de Premier Minister te implementeren en een sectoroverleg op te zetten dat elk kwartaal bijeenkomt onder leiding van de premier, met bindende besluiten.
Evenzo benadrukte de voorzitter van Acis, Khadim Sylla, dat de vele brieven aan regionale en ministeriële autoriteiten zonder antwoord bleven. Uit gebrek aan snelle overleg waarschuwen de handelaren dat zij overwegen om elke samenwerking met de zeevaartmaatschappijen en de operator DP World op te schorten.
