De afgevaardigden behandelen donderdag een voorstel tot organische wet over de speciale kredieten, een maand nadat een eerste versie door het Constitutioneel Hof ongeldig werd verklaard. De minister van Justitie, Moussa Sarr, heeft de positie van de regering verdedigd.
Op 25 augustus 2026 verklaarde het Constitutioneel Hof dat het voorstel tot het juridische regime van de speciale kredieten, vaak aangeduid als “politieke fondsen” of “zwart geld”, niet ontvankelijk was. Het oordeelde dat meerdere bepalingen onder de regelgevende bevoegdheid vallen. Het herinnerde er ook aan dat de definitie van de kernregels met betrekking tot begrotingskredieten onder de organische wet inzake begrotingswetten valt. Het is deze weg die de parlementsleden vandaag hebben gevolgd met het besproken ontwerp.
Deze kredieten vormen discrétionaire enveloppen die onder meer bestemd zijn voor het presidentschap van de Republiek en voor andere instellingen, en die uitgaven mogelijk maken buiten de reguliere begrotingscontrole. Het dossier past in een context van spanningen tussen president Bassirou Diomaye Faye en Ousmane Sonko, die na hun breuk in mei 2026 voorzitter werd van de Nationale Vergadering.
Op het spreekgestoelte prees Moussa Sarr, die de uitvoerende macht vertegenwoordigde, het doel van transparantie en erkende dat de nieuwe organische wet de vormfout die door de constitutionele rechters was gesanctioneerd corrigeert. Hij handhaafde echter inhoudelijke reserves. Volgens hem scheidt de tekst ten onrechte de speciale kredieten van de dotatie aan constitutionele instellingen. Hij vindt ook dat de omzetting van de Richtlijn van de UEMOA uit 2009 ontrouw is, en merkt op dat de ordonnateur van de nieuwe dotatie niet is aangewezen.
De regering heeft twee amendementen ingediend, nadat zij afstand had gedaan van een derde. Het eerste verwijdert de autonome categorie van de speciale kredieten en koppelt deze aan de constitutionele instellingen. Het tweede richt de parlementaire controle weer op de jaarlijkse besteding, omdat de regering meent dat de controle op het gebruik van de kredieten na elk begrotingsjaar zou ingrijpen op de Algemene Rekenkamer.
De minister verzocht vervolgens om een enkele stemming, met alleen deze twee amendementen in aanmerking genomen, beroep makend op de Grondwet en op het interne reglement van de Vergadering. Hij beschreef deze geblokkeerde stemming als een recht van de regering waartoe de Vergadering gehouden is zich te schikken.
