In het kader van het aanvragen van een behandeling van zijn externe schulden in het « Gemeenschappelijk Kader van de G20 » engageert Senegal zich in een gestandaardiseerd multilateraal mechanisme om de houdbaarheid van zijn overheidsfinanciën te herstellen, conform de toelichtingen van Mercedes Vera Martin, hoofd van de missie van het IMF, in Jeune Afrique op 2 september 2026, en volgens de werkingsregels vastgesteld door de Club van Parijs.
Opgezet in 2020 onder het Saoedische voorzitterschap van de G20 en ondersteund door de Club van Parijs, is het Gemeenschappelijke Kader een mechanisme dat is ontworpen om de schuldsanering van landen met een laag inkomen te coördineren. De eigen aard ligt in het samenbrengen van traditionele westerse schuldeisers (leden van de Club van Parijs) en bilaterale schuldeisers uit opkomende economieën van de G20 (met name China en de Golfstaten) aan één onderhandelingstafel, in wat het Comité van officiële schuldeisers (OCC) wordt genoemd.
De belangrijkste stappen van het proces
Het technische akkoord met het IMF: De aanvragende staat moet eerst een Staff-Level Agreement afsluiten, vergezeld van een schuldhoudbaarheidsanalyse (SHA). Dit is de stap die Senegal op 1 september heeft gezet voor een lening van 2,2 miljard dollar.
Financieringsgaranties: Het OCC onderzoekt de financieringsbehoeften van het land en kent garanties toe. Deze formele toezegging van de bilaterale schuldeisers is de onmisbare voorwaarde zodat de Raad van Bestuur van het IMF het programma definitief kan goedkeuren en tot de eerste uitbetaling kan overgaan.
Het Memorandum van Overeenstemming (MoU): De precieze modaliteiten van herprofilering of verlichting worden vastgelegd in een multilateraal akkoord.
Gelijkheid van behandeling ten opzichte van private crediteuren: Een fundamentele regel van het kader, het land als debiteur verbindt zich ertoe van zijn private schuldeisers (houders van euro-obligaties, commerciële banken) een financiële inspanning te eisen die ten minste gelijkwaardig is aan wat is toegekend door de staatshoofden die schulden dragen.
Bilaterale overeenkomsten: Het proces wordt afgesloten door de ondertekening van juridische directe overeenkomsten tussen de debiteurstaat en elk van zijn crediteuren.
Voor Senegal hebben vier Afrikaanse landen dit mechanisme eerder succesvol toegepast: Tsjaad, Zambia, Ethiopië en Ghana. Voor Dakar is deze aanpak gericht op een herprofilering van het profiel van zijn schuldenverplichtingen zonder de concessionele financiering te onderbreken.
