Amadou Lamine Ba of de poëtische uittocht

Amadou Lamine Ba: de uitdrukking van een poëtische exodus

3 september 2026

Ons literaire erfgoed is een dicht, rijk veld van creativiteit en schoonheid. Literatuur is een kunst die haar plaats vindt in een tijdperk, een historische context en een culturele ruimte, terwijl ze tevens verborgen waarheden van de realiteit ontslolt. Literatuur is een alchemie tussen esthetiek en ideeën. Het is door literatuur dat we ons verhaal construeren dat in het geheugen gegrift staat.

Zo bestaat de Afrikaanse literatuur dankzij zijn singulariteit, zijn geschiedenis en zijn bijzondere verteltrant. De mooie bladzijden van onze literatuur hebben als doel ons een ontmoeting te bieden met de scheppers van de woordkunst en met hun werken die samensmelten met onze talenten en ons begrip.

Poëzie is een volwaardig literaire genre dat kunst en taalbeheersing verenigt door een expressieve uitdrukking die klanken, ritme en beelden bewerkt. Het is een expressieve taal die via de zintuigen tot de ziel doordringt, zo zei Léopold Sédar Senghor. In de Peul-cultuur wordt poëzie gedefinieerd als woorden die harten en oren aangenaam stemmen. Poëzie is ook degene die het bestaan begrijpt, want ze verinnerlijkt het dagelijks en verheft de realiteit door de woorden een artistieke dimensie terug te geven. Poëzie is een leer en een taal.

Poëzie is ook de kunst van het fabriquer van werken in verzen. In figuurlijke zin geldt het poëtische voor alles wat verheven en ontroerend is in een kunstwerk, in het karakter of de schoonheid van een persoon, en zelfs in een natuurlijke productie.

Poëzie past bijzonder goed bij de uitdrukking van exil. Een genre van het intieme, van diepe gevoelens en van muzikaliteit, het weet een elders verloren of te ontdekken te verbeelden en maakt deel uit van een universeel begrip van ontworteling. In haar oorspronkelijke betekenis belichaamt exil ellende, kwelling en vervolgens ballingschap. Exil is de toestand van een persoon die veroordeeld is buiten zijn moederland te wonen, die verdreven is of zichzelf heeft geëxileerd.

De poëtische noodzaak van Amadou Lamine Ba ligt op dit kruispunt van esthetische creatie, om het vertrek uit de heim te verlevendigen met een lofzang op het vreemde waartoe de dichter de neiging heeft het zacht en subliem te maken.

Als een lang riviergedicht levert Amadou Lamine Ba een bundel af die in één adem de grenzen overschrijdt.

Van geboortebieden tot vreemde steden,

De taal mengt zich, de cultuur vindt haar plek.

Een hart in twee werelden, in duizend fragmenten,

We weven bruggen tussen de continenten.

De dichter grijpt hier de horizonten als diepe personificaties die samensmelten met het menselijke:

Wij zijn eilanden in beweegbare archipels,

Verbonden door de getijden, stevig en levend.

De diaspora is de geschiedenis in beweging,

Een bal van de mensheid, een eeuwig heden.

Het is poëzie met millimeterprecisie op sensatie en met strofen die rijmen in een ritme dat met emotie en opwinding voortgaat:

Onze lachen, onze tranen, weerklinken als een echo,

Weven onzichtbare banden onder nieuwe sterrenbeelden.

En zelfs als de afstand haar zeilen uitspreidt,

Blijven onze harten nabij, voorbij de sterren.

Want vertrek is geen vergeetachtigheid, geen uitwissen van het ene voor het andere, het is de geboorte van een nieuw zelf dat zich vermenigvuldigt:

Het is een belofte dat niets zal uitdoven,

Dat onze stemmen, onze talen, daar nooit zullen wankelen.

Wij zijn niet de verloren, wij zijn gezaaid,

Zoals zaden die door de wind zijn meegenomen.

En het wezen dat beweegt neemt zijn wortels mee, legt ze neer op een nieuw land en afhankelijk van stormen en zonnestraling groeien ze terug, niet exact hetzelfde, maar ook niet volledig anders:

Wij zijn de herinnering en de dageraad tegelijk,

En in elke exil zal een terugkeer geboren worden.

In elke adem dragen wij verre echo’s mee,

Verhalen van voorouders die dansen met de zeewinden.

Uit dit vertrek doet Amadou Lamine Ba een belofte groeien: die van geheugen, van de continuïteit van het diepe bestaan, door een stralend vertrek dat ondanks de storms metamorfoseert en verrijkt met een nieuw verhaal. De ontworteling is geen straf; zij vergezel de golf die tegen kusten breekt die tussen hier en elders een intieme kaart schetst die grenzen en hun symbolen hertekent.

Verdrift door poëzie bevindt Amadou Lamine Ba zich op het veroverde terrein, want hij weet met vrijgevigheid een verheven, bevlogen en schoonheid beladen stem te cultiveren die in onze oren en harten fluistert. Amadou Lamine Ba schept een poëtische wind die zich lijkt te vermenigvuldigen naarmate de woorden komen. Deze woorden ondergaan bij de landschappen metamorfosen, als talloze mogelijkheden om de wereld te benaderen en de universële bron van de reis eigen te maken die geen grenzen kent en zich eindeloos vernieuwt. 

Amadou Lamine Ba, Un jazz orphelin, poésie, Maîtres du Jeu éditions, Dakar, 2024.

HET STILZWIJGEN VAN DE TOTEM OF DE RESTITUTIE VAN DE AFRIKAANSE ESTHETIEK

CHEIKH HAMIDOU KANE OF DE BOUWER VAN DE TEMPELS VAN ONZE MEMOIRE

DE GOEDE WREVELEN VAN ELGAS OF DE BEVORDERENDE GOLVEN VAN DE DECOLONISATIE

EEN LITERARISCH AFWENDING VOOR AFRIKAANSE LETTEREN

BAAT, BAAT HET TAM-TAM VAN LICHT, HET TAM-TAM VAN ONZE GESCHIEDENIS

AFRIKAANSE SLAAPVERKOOP I DE NDÈYE ASTOU NDIAYE OF DE ARTF VAN DE INITIATIEVE VERHALING

VROUWENZIJN VAN RABY SEYDOU DIALLO OF HET AFRICAANSE MATRILINIËRE ERFGOED

ANETTE MBAYE D’ERNEVILLE, EEN BOUWERIGE FARAO

DE VECHT VAN DE VROUWEN IN HET THEATERWERK VAN MAROUBA FALL

LANDING SAVANE OF POËZIE IN REVOLUTIEVE LETTERS

MARIAMA BÂ, HET BELANGRIJKSTE WERK

MURAMBI, HET BOEK VAN DE SCHADELIJNEN OF DE HISTORISCHE VERHAALLIJN VAN EEN MASACRE

AFROTOPIA OF DE POËTISCHE BESCHAVING VAN AFRIKAANSHE CIVILISATIE

AMINATA SOW FALL, WILHEID EN HOOP

ROUGE STILTE VAN FATIMATA DIALLO BA OF DE INTENSITEIT VAN MAGISCH REALISME

VAN DE DECOLONISATIE VAN DE KREDIETIEVE PENSÉE TOT HET AFRIKAANSE VERHAAL

ABDOULAYE ELIMANE KANE OF DE DENSE MEMORIE VAN SCHOONHEID

TANGANA OP TEFES, EEN LITTÉRAIRE BALLADE TUSSEN NOSTALGIE EN FANTASI

ISSA SAMB DIT JOE OUAKAM, EEN ICON VAN DE SENEGAALSE WERELD VAN DE ARTSEN

DE WAAKSERS VAN SANGOMAR VAN FATOU DIOME OF DE AANVAARDING DUNKERE VERBEELDING GEGROND IN CULTUUR EN GESCHIEDENIS

DE PLAAG VAN MALICK FALL OF HET EXEMPLAIRE VERHAAL VAN DE MASKER

ABDOULAYE SADJI, MULTI-ALLIANTIE EN RENAISSANCE

SABARU JINNE, DE TAM-TAMS VAN DE DUVEL OF DE CINEMATOGRAFISCHE LITERATUUR UITDRUKKING

DE LAATSTE VAN DE ARTS VAN FARY NDAO OF DE BEROERTING VAN DE DROMEN

DE HALSNOOT VAN HOEDE VAN DE PSEUDO-DEMOCRATIE

Het fundamenteel werk van de Afrikaanse beschaving

Zoon van Papa Samba Badji, een roman die verbijsterend is in dramatische intensiteit

El Hadj Hamidou Kassé, poëzie met uitzonderlijke liturgische duiding

Habib Demba Fall of de schatten van een fundamenteel verhaal

Force-Bonté van Bakary Diallo of het bijzondere verhaal van een autodidoot

Anna Ly Ngaye of de uitdrukking van vrije en moderne poëzie

Mame Ngoné Faye of poëzie met een verbazingwekkende vrijheid

Aoua Bocar Ly-Tall of het onder de aandacht brengen van Afrikaanse vrouwen in de geschiedenis van de mensheid

Fatou Warkha Sambe of gerechtigheid op de schouder

Vakbonden in de Geschiedenis door het oog van Babacar Diop Buuba

Meïssa Maty Ndiaye of poëzie die de lichten samenbrengt

Dr Ibra Mamadou Wane of de reis van een zoon van het land, tussen erfgoed, cultuur en herinnering

Assaïtou Diop of parfums van poëzie

De maak van het heden van Felwine Sarr of hoe utopieën van het Afrikaanse continent tot leven brengen

Karim – roman Sénégalais van Ousmane Socé Diop of het romaneske tegen de desillusie getest

De Verhalen van Amadou Koumba van Birago Diop of de overdracht van het Afrikaanse verhaal

Ndongo Mbaye of de incarnatie van een staande poëzie

Nafissatou Niang Diallo of het autobiografische romanselse verhaal

Abdoulaye Fodé Ndione of de uitdrukking van een intieme en absolute poëzie

Mamadou Bamba Ndiaye of de ontluiking van een vulkanische poëzie

Derde beurt in Senegal: Mon dubbele uitzicht van Mamoudou Ibra Kane of de chronique van een politiek belangrijk moment

Djibril Diallo Falémé of het karakter van een poëzie die volledig breekt

Het Kajoor in de XIXe eeuw van Mamadou Diouf of het historische en poëtische verhaal van het Sena-gambische koninkrijk

Hermeneutiek van de droom van Cheikh Oumar Diagne of de uitdrukking van een spirituele en wetenschappelijke visie

Elie-Charles Moreau of de uitdrukking van een mooie en rebelse poëzie

Mary Teuw Niane of een poëtische wiskunde van de woorden

De fluisteringen van Kiraye van Mamadou Hamath Kane of de adem van innerlijk geheugen

Het koninkrijk van de Waalo van Boubacar Barry of de Senegalese geschiedenis ten dienste van het Afrikaanse verhaal

Nadia Vermeer

Nadia Vermeer

Ik ben Nadia Vermeer, adjunct-hoofdredacteur bij AfrikaNieuws. Mijn passie voor journalistiek is ontstaan uit de drang om verhalen te vertellen die verder gaan dan cijfers en feiten, en de mensen en context achter het nieuws te laten zien. Bij AfrikaNieuws wil ik bijdragen aan een eerlijker, rijker en menselijker beeld van Afrika, in de taal van onze lezers.