Ons literaire erfgoed is een dicht, rijk verweven veld van creativiteit en schoonheid. Literatuur is een kunst die haar plaats vindt in een tijdperk, een historische context en een cultureel landschap, terwijl ze tegelijk verborgen waarheden van de werkelijkheid onthult. Literatuur is een alchemie tussen esthetiek en ideeën. Door de literatuur bouwen wij ons verhaal dat in het geheugen geankerd staat.
Zo bestaat Afrikaanse literatuur juist door zijn singulariteit, zijn geschiedenis en zijn eigen vertelwijze. De verfijnde bladzijden van onze literatuur nodigen ons uit voor een ontmoeting met de scheppers van het woord en met hun werken die samenvloeien met onze talenten en onze intelligentie.
Volgens de klassieke definitie is poëzie het literaire genre dat zich uitdrukt als “de kunst om klanken, ritmes en woorden van een taal te combineren om beelden op te roepen, sensaties, emoties en ideeën te suggereren”. Poëtische teksten omvatten gedichten in verzen of proza, maar ook andere teksten zoals verhalen, novellen, die kenmerken van poëzie dragen. Poëzie bevindt zich op het kruispunt van twee domeinen: dat van taal en creatie; etymologisch komt het woord “poëzie” uit het Griekse poiêsis, wat creatie betekent. Poëzie zoekt voortdurend om te verzinnen, om de taalkundige vormen te overstijgen en te tarten om de wereld die ze laat zien te uitten. Ze overstijgt de functionele taal en zegt iets anders, op een andere manier. Poëzie is daardoor bewegend, ze ontglipt ons, ze verrast ons met haar uiteenlopende vormen, met stilistische breuken. Poëzie verwart, ze vult geen leegtes, ze maakt ze. Met haar is het onmogelijk om in het rationele te blijven, om een juiste, unieke betekenis te zoeken. Poëzie is niet gemaakt om “uitgelegd” te worden. Opdat wij er betekenis aan ontlenen, moet poëzie eerst ervaren worden, gevoeld worden, een plek van ervaring zijn voor ons eigen relationeel begrip van de wereld. Poëzie probeert eerder de gevoeligheid van de lezer te prikkelen. Poëzie wordt vooral herkend aan haar afwijkende vorm die getuigt van een creatieve inzet van taal.
De poëzie van Elie-Charles Moreau is een lange melodie die de schaduwen opruimt om de schoonheid van de oorsprong en de grandeur van het Afrikaanse volk te verkondigen. Zijn poëtische credo is dat van heilig woord en herwonnen herinnering.
De taal is dicht, plechtig, als hunkerend naar het vertalen van de „ellende” van Afrika, om die te overstijgen en te overtreffen in een ritmische adem van woorden die trouw zijn aan loyaliteit.
Uit deze verrassende tweespalt slaagt de dichter erin een mooie alchemie te smeden tussen de kracht van het vers, een verfijnde esthetiek en een diepe emotie. Hij ontvouwt een verhaal waarin zich vermengen: de oude waarheid, de waarde van traditionele tijden, de harmonie van een beschaving; daarna het chaotische spoor van de verdwenen volken, de wandelaarstocht van een volk, de twijfels op de trottoirs van ballingschap, de wreedheid van een smerige moderniteit, ver verwijderd van de waardigheid van een frisse en vernieuwende blik, en de wrede wildheid die voortduurt.
Zo is de dichter voortdurend op trektocht om te luisteren naar de savanne, naar de wind, naar de wateren van de rivier en de oceaan, naar het geroezemoes van de Afrikaanse landen. Hij houdt de mensen, mannen, vrouwen, jongeren toe en spoort hen aan om te herinneren en de stof op te tillen, „de opgeheven vuisten”, als een migrerende vogel die terugkeert naar zijn oorspronkelijke land.
Moreau’s teksten vertellen minutieus de lange geschiedenis van Afrika, de geschiedenis die de beschaving van de mensheid heeft gevormd. Hij doet dit met precisie, vrijgevigheid en een oprechte broederschap zonder armoedige romantiek. Hij roept ieder bewust mens op om mee te doen aan zijn steeds vibrerende poëtische ronde en zich te herstellen van de verwarring van vernedering, eeuwenlang bloed, en de pijn die oscilleert langs de oevers van Afrika.
Elie-Charles Moreau bezit een poëtische stem die een authentiek verhaal dient, een waarheid die opbloeit in een ontregelende maar vastberaden helderheid. De dichter laat de zeilen van de hoop ophijsen om de zonnige en rechtvaardige landstreken te bereiken, met een bevrijdende visie.
Deze vurige roep drukt de schaduwen van het zwijgen weg en tekent een bladzijde in de Afrikaanse geheugen en zijn kracht om te herrijzen.
Luister naar de meervoudige stem van deze uitgehongerde bevolking,
Overlevenden, uit nachten die zo woest zijn
Uw tekortkomingen en de praatjes van tapijtverkopers.
Hoor! Begrijp, bedriegers, luister!
De gebroken klaagliederen van een wereld die,
hartstochtelijk, niets anders verlangt dan een confluente welsprekendheid,
de bloemrijkste uitdrukking van het werkwoord liefhebben.
Elie-Charles Moreau is een virtuoze dichter wiens poëtische daad wordt overstegen door een esthetiek tussen de greep van de turbulentie en de schoonheid. Hij drijft een stijlvol vurige literaire machtigheidsdaad, die een gevestigde literatuur oplevert die bekend is om zijn innerlijke betrokkenheid. Als General Director van uitgeverij Le Nègre International laat hij zich gelden met een essentiële poëtiek, terwijl hij de creatie ook opent voor anderen wiens stemmen zich in elkaars echo antwoorden. Zijn liefde voor poëtisch woord is de afgelopen jaren onveranderd gebleven.
Zo symboliseert de literaire creatie van Elie-Charles Moreau een poëtische belofte met een vibrerende tonaliteit, een proza-achtige taal die strekt naar artistiek onderzoek tussen elegantie en een opstand van verzet. De luister en de blik op zijn vaderland en alle wonden zijn een krachtige, dringende smeekbede naar de nauwkeurigheid van de woorden, met een onvervreemdbare poëtische boog. Zijn bijdrage aan het hedendaagse Afrikaanse literaire horizon is onmiskenbaar en constant, een werk dat wakker is tussen grootsheid en dissidentie.
Pour Juguler nos affres, poëzie, Le Nègre International uitgegeven, 2003.
DE STILTE VAN DE TOTEM OF HET HERSTELLEN VAN DE AFRIKAANSE ESTHETIEK
CHEIKH HAMIDOU KANE OF DE BOUWER VAN DE TEMPELS VAN ONS MEMOIRE
DE GOEDE VOORVOLLE VAN ELGAS OF DE VLOEDIGE WATERS VAN DE DECOLONISATIE
EEN LITERAIRE OMLEIDING TEN VOORDE VAN AFRIKAANSE LETTERKUNDIGHEID
TREED, TREED DE TAM-TAM VAN LICHT, DE TAM-TAM VAN ONS VERHAAL
AFRIKAANSE NACHTEN VAN NDÈYE ASTOU NDIAYE OF DE KUNST VAN INLEIDENDE VERHALEN
VROUWENREDDEN VAN RABY SEYDOU DIALLO OF HET AFRIKAANSE MATRILINEAIRE ERFGOED
ANNE T. MBAYE D’ERNEVILLE, EEN FARAÕN DIE HET VERSTEKT
DE VERZET VAN DE VROUWEN IN HET TONENWERK VAN MAROUBA FALL
LANDING SAVANE OF DE POËZIE IN REVOLUTIONAIRE LETTERS
MARIAMA BÂ, HET VOORNAAMSTE WERK
MURAMBI, HET BOEK VAN DE GEZELLEN OF DE HISTORISCHE VERHAAL VAN EEN MASSAK
AFROTOPIA OF DE POËTISCHE CIVILISATIE VAN AFRIKA
AMINATA SOW FALL, DE VONK EN DE HOOP
ROUGE STILTE VAN FATIMATA DIALLO BA OF DE INTENSITEIT VAN MAGISCH REALISME
Van de DECOLONISATIE VAN HET CRITISCHE DENKEN TOT HET AFRICAAN VERHAAL
ABDOULAYE ELIMANE KANE OF DE DENSE HERINNERING VAN SCHOONHEID
TANGANA OP TEFES, EEN LITERAIRE BOUTREE VAN NOSTALGIE EN FANTASIE
ISSA SAMB DIT JOE OUAKAM, EEN IKONE VAN DE SENALESE ARTS
DE SOVERIERS VAN SANGOMAR VAN FATOU DIOME OF DE VERDEDIGING VAN EEN VERBEELDING GEVERANKERD IN CULTUUR EN HISTORIE
DE LEEGTE VAN MALICK FALL OF HET VERHAAL ALS MASTEEK
ABDOULAYE SADJI, MULTIPLA ALLIANTIE EN HERGEBOORTE
SABARU JINNE, DE TAM-TAMS VAN DE DUVEL OF DE FILMAFICIALE LITERATUUR
DE LAATSTE VAN DE ARTS VAN FARY NDAO OF DE VEROVERING VAN DROOMEN
DE Rietkraag VAN HOOPDE LAMA KHADI HANE OF DE TAM-TAM van ROMANCE
LEOPOLD SÉDAR SENGHOR OF DE MEERVOUDIGE KLANK VAN AFRIKAANS ZANG
UNIVERSALISEREN DOOR SOULEYMANE BACHIR DIAGNE OF HOE DE HUMANITATE IN ALLE VORMEN TE DELEN
LEOPOLD SÉDAR SENGHOR OF DE POËTISCHE GESTE, DOOR ABOU BAKR MOREAU
SOKHNA BENGA, EEN TEBOEKE POËZIE DIE MOOI IS
NAFISSATOU DIA DIOUF, EEN POËZIE DOOR ZACHTHEID EN RECHT
FATOUMATA BERNADETTE SONKO OF HET VERZET TEGEN DE STILTE
BABACAR SALL OF DE INKARNATIE VAN EEN ALMachtige POËSIE
MANKEUR NDIAYE OF DE DIPLOMATIE IN HET HART
MAHAMADOU LAMINE SAGNA ONTHULT DE EPISTEMOLOGISCHE BREUK VAN CORNEL WEST’ WERK
CÉSAIRE: STICHTING VAN EEN POËTIEKE, VAN MAMADOU SOULEY BA
AMY NIANG OF DE POËZIE VAN EEN VERDIEWDE WERELD
FADEL DIA OF DE AVONDWAKS VAN HET LAND VAN DE KINDERJAREN
KRITIEK VAN DE ORALE REDE VAN MAMOUSSÉ DIAGNE, EEN FUNDAMENTAAL WERK VOOR DE NARRATIEVE AFRIKAANSE CONSTRUCTIE
ABDOULAYE RACINE SENGHOR OF DE VIERKANTIGE EN VERLICHTE WAARDIGHEID
BAABA MAAL, EEN REIZENDE KLANKKUNSTENAAR OVER AFRIKAANSE BOD
MAKHILY GASSAMA OF EEN VOCEEL MAJESTUEUS VAN DE AFRIKAANSE LITERATUUR
EEN OMKERING VAN DE WESTELIJKE EPISTÉMOLOGIE
DE ANDERE VISIE OP EEN OVERHEERSENDE ILLUSIE
HET VERDRIET VAN HET LEVEN, EEN ROMAN VOL ESTHETIE
DE VERBANNING VAN DE RAABI VAN MOUMAR GUÈYE OF VERHAAL VAN EEN WREED VERHAAL
BAL VAN AFRIKA DOOR MAMADOU DIALLO OF EEN LITERAIR ART IN PRAKTIJK
DE DRAAD VAN VERHALEN OF DE ROMANSE INSCRIPTIE VAN DE REALITEIT
DE POGING DE CONFLICT TE Beëindigen DOOR DIALOGUE
REMINISCES VAN EEN KIND VAN HET VOORLAND VAN SALIOU MBAYE OF DE SCIENTIFISCHE, HISTORISCHE EN INTIEME UITDRUKKING
In de hand van God van Annie Coly Sane of het autobiografische pact
Het schemeren van de praal van ijdelheden van Amadou Tidiane Wone of fictie ten dienste van de realiteit
Het imaginaire van Saint-Louis onder tijdgetuigen door Alpha Amadou Sy
De chronicles van Maaba Yero van Rassoul Ba of het verhaal van een symbolische en collectieve geschiedenis
Duizend jaren verhalen van Souleymane Mbodj of de allegorieën van het Afrikaanse verhaal
Khady Fall Faye-Diagne of een poëzie die gevoelig is voor de zachtheid van het historische land
Het kind van Balacoss van Malick Diarra of de uitdrukking van een historisch en romans verhaal
De liberalisatie van maskers van de pseudo-democratie
Het fundamentele werk van de Afrikaanse beschaving
De zoon van Papa Samba Badji, een roman met een opvallende dramatische intensiteit
El Hadj Hamidou Kassé, poëzie met een uitzonderlijke lyrische dichtheid
Habib Demba Fall of de schatten van een fundamenteel verhaal
Force-Bonté van Bakary Diallo of het bijzondere verhaal van een autodidoot
Anna Ly Ngaye of de uitdrukking van een vrije en moderne poëzie
Mame Ngoné Faye of een poëzie met een buitengewone vrijheid
Aoua Bocar Ly-Tall of de belichting van Afrikaanse vrouwen in de geschiedenis van de mensheid
Fatou Warkha Sambe of gerechtigheid in één draagband
De vakbonden in de geschiedenis onder het oog van Babacar Diop Buuba
Meïssa Maty Ndiaye of poëzie die lichten samenbrengt
Dr Ibra Mamadou Wane of het traject van een kind uit het land, tussen erfenis, cultuur en geheugen
Assaïtou Diop of geuren van poëzie
De productie van het heden van Felwine Sarr of hoe utopieën van het Afrikaanse continent tot leven kunnen komen
Karim – roman Senegalese van Ousmane Socé Diop of het romaneske getoetst aan desillusie
De Vertellingen van Amadou Koumba van Birago Diop of de overdracht van het Afrikaanse verhaal
Ndongo Mbaye of de belichaming van een opgestelde poëzie
Nafissatou Niang Diallo of het romaneske autobiografische verhaal
Abdoulaye Fodé Ndione of de uitdrukking van een intieme en absolute poëzie
Mamadou Bamba Ndiaye of de uitbarsting van een vulkanische poëzie
Derde afwisseling in Senegal: Mijn dubbele blik van Mamoudou Ibra Kane of de chroniek van een politiek moment
Djibril Diallo Falémé of het karakter van een geheel brekende poëzie
De Kajoor in de 19e eeuw van Mamadou Diouf of het historische en poëtische verhaal van het Senegambiaanse koninkrijk
Hermeneutiek van de droom van Cheikh Oumar Diagne of de uitdrukking van een spirituele en wetenschappelijke visie
