Enkele dagen vóór de aangekondigde missie van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) naar Senegal is Abou Kane, hoogleraar economie, van mening dat de komende onderhandelingen bepalend zullen zijn voor de economische en financiële toekomst van het land. Volgens de econoom blijft de belangrijkste uitdaging het afsluiten van een nieuw programma tussen Senegal en het IMF, dat sinds 2024 is opgeschort na onthullingen over financiële verplichtingen die niet in de officiële statistieken van de publieke schuld zijn opgenomen.
Voor Abou Kane ligt de kernvraag nu bij de houdbaarheid van de schuld en bij de opties waardoor het land weer ruimte op de begroting kan creëren. Hij benadrukt dat Senegal’s schuldenniveau nog steeds hoog is, ondanks recente statistische aanpassingen die samenhangen met de herbasering van de economie. De academicus legt uit dat een van de regelmatig genoemde pistes bestaat uit een schuldenherschikking, oftewel het heronderhandelen van aflossingsdata en bepaalde financiële voorwaarden om de overheidsfinanciën tijdelijk te ontlasten.
Toch waarschuwt hij, zo’n optie brengt ook risico’s met zich mee. Een herschikking van de schuld kan het vertrouwen van investeerders aantasten, toekomstige toegang tot internationale financiële markten bemoeilijken en extra druk uitoefenen op het nationale banksysteem dat sterk blootgesteld is aan staatsobligaties. ‘Een herschikking is op zichzelf geen slechte oplossing, maar zij komt vandaag tot stand in een minder gunstig klimaat dan in 2024,’ analyseert hij. Volgens hem had een eerdere operatie onder gunstigere voorwaarden kunnen worden onderhandeld.
Desondanks schat de directeur van het Laboratorium voor Openbare Economie van de UCAD dat de speelruimte van Senegal geleidelijk afneemt. Ondanks de aanzienlijke fondsenwerving op de regionale markt in de afgelopen jaren, vindt hij het moeilijk om deze strategie duurzaam voort te zetten zonder een meer structurele oplossing. Abou Kane benadrukt ook dat de inkomsten uit olie en gas op korte termijn nog niet toereikend zijn om de financieringsbehoefte van het land te dekken. Wat betreft de verbetering van de mobilisatie van binnenlandse inkomsten, ziet hij dit als noodzakelijk maar ontoereikend om de omvang van de huidige uitdagingen alleen aan te pakken.
In deze context meent de econoom dat onderhandelingen met het IMF een bijzondere betekenis hebben. Naast de mogelijk vrij te maken financiering, is hij van mening dat een akkoord met de instelling van Bretton Woods een sterk signaal zou afgeven aan financiële partners en internationale investeerders. ‘Het IMF speelt een katalyserende rol’, legt hij uit. Volgens hem draagt een door het IMF goedgekeurd programma gewoonlijk bij aan het herstellen van het vertrouwen op de markten en aan de vergemakkelijking van de komst van andere concessionele of particuliere financieringen.
Volgens Abou Kane moet Senegal daarom een onderhandelde oplossing prioriteren die tegelijk economische stabiliteit behoudt en de heropleving van prioritaire sectoren zoals werkgelegenheid, landbouw, onderwijs of infrastructuur ondersteunt. De academicus erkent echter dat de toekomstige keuzes ook een politieke dimensie hebben. Elke belangrijke beslissing met betrekking tot de schuld of de overheidsfinanciën zou gevolgen kunnen hebben voor de koopkracht en het tempo van de uitvoering van het overheidsbeleid.
Ondanks deze beperkingen ziet hij echter een akkoord met het IMF nog steeds als de meest gunstige voorwaarde om de zichtbaarheid van de Senegalese economie te herstellen en een omgeving te creëren die hervatting van investeringen mogelijk maakt. ‘Als Senegal erin slaagt een nieuw programma met het IMF af te sluiten, zullen de vooruitzichten gunstiger zijn. Anders kunnen de financieringsproblemen blijven bestaan,’ besluit hij.
