Profiel Tara Africa Tours

Tara Africa Tours is gevestigd in Bamako, de hoofdstad van Mali, West-Afrika. Tara Africa Tours  verzorgt voor zowel groepen als individuele reizigers diverse programma’s en reizen op maat in Mali. Persoonlijke interesses als cultuur, muziek, kunst, architectuur, geschiedenis of sport kunnen ingepast worden in een reis.

Tara Africa Tours is het reisbureau van Marja Oostwoud Wijdenes en Amadou Dama. Marja is Nederlandse, Amadou is Malinees en komt uit het Dogon gebied.

Marja: ‘Vier jaar geleden zijn wij een partnerschap aangegaan en hebben samen Tara Africa Tours opgezet; Le spécialiste au Mali.
Samen vormen wij een unieke combinatie om reizen in Mali te organiseren. Amadou is geboren en opgegroeid in het Dogon gebied en kent Mali van binnen uit. Hij is al vijftien jaar werkzaam in het toerisme. Eerst als gids in het Pays Dogon en later als gids en reisbegeleider in Mali en Burkina Faso.

Ik kwam acht jaar geleden voor het eerst naar Mali, raakte in de ban van het land en zijn bevolking en woon er sinds vijf jaar permanent. Ik voel me erg welkom en nauw betrokken bij de lokale samenleving. Mijn eerdere reis- en werkervaring zorgen voor een solide basis voor het beheer van het reisbureau en het contact met de klanten.’
Omdat we beiden op onze eigen manier kunnen inspelen op wensen en verwachtingen van mensen, kan Tara Africa Tours net iets extra’s toevoegen aan een reis.’

Mali is een prachtig land met een zeer diverse en hartelijke bevolking. Bambara, Peul, Dogon, Bozo, Soraï en Toeareg, vormen samen een kleurrijke samenleving waar binnen de eigen tradities en gewoonten nog een grote rol spelen. De Niger, de levensader van Mali, stroomt van zuid naar noord door een steeds droger wordend landschap, langs dorpen en steden met de zo bijzondere en kenmerkende leemarchitectuur van West-Afrika. Timboektoe, Djenné, Dogon land en Ségou zijn allemaal namen die tot de verbeelding spreken.
Bovendien is Mali een veilig land dat als ‘politiek stabiel’ bekend staat.

Mali is ook een arm land, zelfs een van de armste landen van de wereld. Tara Africa Tours  probeert met haar reizen een duurzame bijdrage te leveren aan de ontwikkeling van het toerisme in Mali en daarmee aan de verbetering van de economische situatie.
Marja: ‘Onze reizen zijn kleinschalig en we proberen de lokale bevolking zo veel mogelijk bij onze activiteiten te betrekken. Daarom werken we samen met lokale gidsen en chauffeurs, piroquiers, kleine ondernemers en ngo’s.’

Het warme klimaat en de armoede kunnen confronterend zijn, maar de vaak aanstekelijke vrolijkheid en gastvrijheid van de mensen, maken Mali tot een aantrekkelijke reisbestemming, waarin je kennis maakt met een unieke samenleving, geschiedenis en cultuur.

Met Tara Africa Tours  wordt je reis door Mali een onvergetelijke belevenis!’

Contactgegevens

Tara Africa Tours
Baco Djicoroni Aci
BPE 5661
Bamako, Mali

Telefoon: (00 223)228 70 91 / 611 08 85/645 23 18
Website: www.tara-africatours.com
E-mail: tara@afribonemali.net

Enkele dagboekfragmenten

Marja Oostwoud Wijdenes:

Ik ben Nederlandse. Tijdens mijn eerste reis naar Mali in juli 1998 ben ik in de ban geraakt van het land en de mensen en sindsdien pendel ik tussen Nederland en Mali op en neer. Ik heb ook door Burkina Faso en Senegal gereisd.

Tot voorkort werkte ik als coördinator projecten en activiteiten bij de FNV Vrouwenbond en daarvoor heb ik een aantal jaren als sociaal cultureel werker in verschillende buurthuizen in Amsterdam gewerkt.

Sinds januari 2002 woon ik voor langere tijd in Bamako om mij in te zetten voor Tara Africa Tours.

Enkele dagboekfragmenten van een van mijn reizen:

woensdag 3 januari 2001:
‘Het eerste dat je ’s morgens hoort als je in een Dogon-dorp wakker wordt, is het ritmische geluid van de houten stampers om de graankorrels tot meel te stampen. Vrouwen en meisjes staan in groepjes bij elkaar, soms zingen ze erbij. Gierst is het hoofdvoedsel van de streek. Eerst worden de graankorrels van de stengels geslagen en daarna worden de korrels in de grote houten vijzels tot meel gestampt.’

maandag 6 februari:
Op de een of andere manier voel ik me zo op mijn gemak in het Malinese leven dat het mijzelf af en toe verbaast. Elke dag beleef ik weer wat nieuws en elke dag verloopt altijd weer anders dan dat ik ’s morgens had bedacht.
Ik zit voor het hotelletje waar ik logeer en geniet van het levendige en kleurrijke straatbeeld, en vooral ook van de mensen. De meesten zijn arm, maar waardig en zo hartelijk en spontaan. Aan de ene kant lijkt het leven hier zo simpel en gemakkelijk en tegelijkertijd is het onzeker en gecompliceerd.’

vrijdag 16 februari:
‘De vrouwen moeten hard werken in Afrika’, zegt Oumar en de andere mannen knikken instemmend. Het is me al een paar keer opgevallen dat mannen vaak trots en vol respect over hun vrouwen praten. Ook nu weer. Ik zit onder de grote mangoboom op het erf van Lamine. Rokia, zijn vrouw, is bezig de middagmaaltijd te bereiden en geeft ondertussen haar dochtertje de borst. Awa doet de was. Regelmatig lopen vrouwen het erf op om water uit de put te halen. De mannen zaten hier al voordat ik kwam (en ik zit hier inmiddels alweer een uur te schrijven) en doen verder niets anders dan praten, een kaartje leggen, sigaretjes roken, naar de werkende vrouwen kijken en mij er vooral op wijzen dat vrouwen in Afrika zo hard moeten werken. Zelf mag ik helemaal niets doen. Als ik ook maar een vinger uitsteek of wil helpen, wordt het als het ware uit mijn handen getrokken.
Een jong meisje vult een grote plastic bak met water. ‘Maar als jullie nou vinden dat vrouwen en meisjes zo hard moeten werken, waarom helpen jullie dan nu bijvoorbeeld dat kleine meisje niet even met water uit de put halen?’ Ik kan het toch niet laten er wat van te zeggen. Even kijken ze me onthutst aan en dan begint iedereen – de vrouwen incluis – onbedaarlijk te lachen. Neeeee, dat kan toch niet, water halen, dat is vrouwenwerk. Ze komen niet meer bij. ‘Nou ja’, probeer ik nog, ‘of hout hakken of het erf aanvegen’. Maar het is vergeefse moeite, ik heb geloof ik de mop van de week verteld.’