Kpalimé, Togo -
"Ik wou dat ik een motor had. Die zou ik gebruiken als motortaxi, net als iedereen. Met het geld dat ik verdiende, zou ik sparen voor mijn schoolgeld.

"Ik zit in het laatste jaar van de middelbare school. Vorig jaar ben ik gezakt voor het examen. Dat kwam doordat ik ondertussen geld moest verdienen om mijn schoolgeld te betalen. Door mijn werk miste ik een hoop lessen en raakte hopeloos achterop. Nu ik het examen niet gehaald heb, moet ik weer opnieuw beginnen. Ik zit nog altijd met hetzelfde probleem als vorig jaar. Ik zal mijn school toch op de een of andere manier af moeten maken, anders krijg ik later nooit een goede baan.

"Mijn vader heeft twee vrouwen en vijftien kinderen. Ik ben de laatste in de rij. Vijftien kinderen is veel te veel. Sommigen van mijn broers en zussen kregen van mijn vader geld om naar school te gaan, maar toen ik aan de beurt was, was het geld op. Mijn vader is nu te oud om nog te werken. Er is dus niemand om mijn schoolgeld te betalen.

"In het dorp waar ik vandaan kom, wordt alles langzaam slechter. Alle bomen in de omgeving zijn gekapt en het drinkwater is ook niet goed meer. We drinken water uit de rivier waar ook iedereen zijn troep ingooit. Dat is niet goed. Ik wil de mensen in de dorpen voorlichten over hoe ze moeten omgaan met de natuur. Ik wil overal prullebakken plaatsen. Samen met de jongeren uit mijn dorp wil ik een jeugdbeweging opzetten. We leggen dan een kruidentuin aan, we planten een nieuw bos en zetten een project met ecotoerisme op poten.

"Als het aan mij ligt, komen de touristen binnenkort in ons inmiddels mooie en schone dorp overnachten. Dan laat ik ze op mijn nieuwe motor de prachtige natuur in de omgeving zien.

(zie wereldmensen.blogspot.com)