De schrijfster kwam voor de eerste keer in Afrika toen ze voor haar studie stage ging lopen in Kenia. Ze viel meteen als een blok voor het land, met name vanwege de ontspannen sfeer en de 'hakuna matata'-mentaliteit. Als ze een paar jaar later terugkomt voor een vakantie, wordt ze verliefd op een Keniaan. Een gelukkige, maar ook moeilijke tijd volgt, waarbij Njenga naar Nederland komt. Maar het liefst zouden ze beiden in Kenia wonen en Mirjam vind voor vijf jaar een baan in Kenia en ze emigreert met Njenga naar Afrika. Op dat moment is ze zwanger van hun eerste kind. Een paar gelukkige jaren volgen, maar na de geboorte van het tweede kind gaat het met de relatie flink achteruit. Uiteindelijk gaan ze uit elkaar en nadat haar contract afgelopen is keert ze met de kinderen naar Nederland terug. uiteraard met de nodige tegenzin.
De tweede helft van het boek gaat over de periode sindsdien. Jaarlijks viert ze met de kinderen steevat haar vakantie in Kenia en de relatie met Njenga normaliseert. Tijdens haar vakanties is ze onder andere getuige van de gevolgen van de tsunami aan de kust bij Mombasa. Maar het grootste deel van dit deel gaat over de politieke onlusten die plaatsvinden rond de jaarwisseling van 2007 naar 2008. Het gezin lijkt zich in een onmogelijke positie te bevinden omdat de etnische achtergrond van de kinderen een risico vormt en ze zich in een gebied bevinden waar veel doden en gewonden zijn gevallen. Uiteindelijk slagen ze er na dagen van spanning in zonder al te veel problemen het land uit de komen.
Uiteraard wacht bij thuiskomst de drukte en stress die bij onze Nederlandse cultuur lijkt te horen. Vergeleken met alle ervaringen en belevenissen in Kenia valt dat natuurlijk allemaal in het niet.

Goed geschreven en optimistisch boek over het leven in het paradijs, dat langzaam van karakter veranderd en in een negatieve spiraal wordt meegezogen.

Bestel De roep van de mapori