--- Guinee ---
In een hoek van het schimmige winkeltje staat een kast met stoffige flessen. De flessen op de eerste plank bevatten een doorzichtige drank. De etiketten zijn bruin en half afgescheurd. Alleen op de vijfde fles zit nog een hoekje etiket met de tekst vin blanc. Dat vertrouw ik voor geen meter. Wij laten ons vandaag niet flessen.

Op de tweede plank staat een rij vin rouge. De plastic flessen hebben een blauwe schroefdop. Het zegel is verbroken, maar de flessen hebben etiketten: vergeeld en half losgelaten, maar desalniettemin compleet. Produit d'Espagne vermeldt met enige trots het etiket, maar ik houd mij van de domme. Met een onschuldig gezicht vraag ik de verkoper: "Is deze wijn misschien van hier?" "Jazeker, uit Guinee", antwoordt hij subiet. Mijn tweede vraag,"Of komt de wijn misschien uit Spanje?", bevestigt hij echter ook: "Jaja, echte wijn uit Spanje".

Terug op de hotelkamer testen wij de rode wijn. "Het smaakt naar port" is mijn eerste oordeel. "Met een vleugje van benzine", voegt mijn reisgenoot er luchtig aan toe. Het smaakt niet slecht, maar is het werkelijk een rode wijn? "Die 10,5% vol. gaat er bij mij niet in." Een mengeling van druivensap met wodka of iets anders sterks, daar houden we het op. Maar wij laten ons niet kisten. Die fles die komt wel leeg vandaag. Wij nemen nog een glaasje. Op de Guineese vindingrijkheid. Proost!