13.01.08 door Andreke Moedt
Om een beeld te krijgen van de gemiddelde bezoeker van Fill the Gap heb ik een willekeurige enquête gehouden en zomaar wat mensen aangeschoten. Ik vroeg me af wie er geïnteresseerd zijn in de ‘mobile revolution’ en met welk doel zij precies kwamen en natuurlijk of ze dat bereikt hebben. Waren het toevallige passanten met een voorliefde voor Afrika of hebben zij bepaalde belangen bij de mobiele revolutie? Van welke organisatie of stichting zijn ze en wat vinden ze eigenlijk van deze Fill the Gap?
Bob Hensen
Foto: Andreke Moedt
In de pauze ontmoette ik Bob Hensen, een vriendelijke man die zichzelf niet zag als een ‘gemiddelde’ bezoeker. Hij is namelijk de voorzitter van de Change4Africa Foundation, zo vertelde hij. Hij had een aantal redenen om bij het Fill The Gap evenement aanwezig te zijn, behalve uit interesse. Zo zit zijn dochter nu in Kameroen om onderzoek te doen naar de invloed van mobiele telefonie en is hij adviseur van een ICT project in Ghana. Ook was hij er om zijn netwerk uit te breiden en hij had al wat nieuwe contacten gelegd en wat oude kennissen gezien. Toen ik hem vroeg wat hij tot nu toe vond van Fill the Gap, antwoordde hij dat hij de informatie en gesprekken erg interessant vond, maar dat het niet allemaal nieuws was voor hem. Hij was namelijk al goed op de hoogte van de laatste ontwikkelingen, en zijn kennis werd enkel bevestigd, mede door het lezen van AfricaNews.com. Ik heb hem aangeraden toch ook eens de Nederlandse variant te bezoeken.
Rikus Wegman
Foto: Andreke Moedt
Vervolgens liep ik Rikus Wegman tegen het lijf. Een van de jongere aanwezigen en een student aan de universiteit van Amsterdam, waar hij momenteel een masteropleiding ‘Nieuwe Media’ volgt. Als motivatie om bij Fill the Gap te zijn gaf hij zijn liefde voor Afrika en zijn scriptie over ‘ICT and development’. Hij probeerde nieuwe contacten te leggen en hoopte zelfs een project te vinden waar hij zich bij aan kon sluiten, om zo eventueel terug naar Afrika te kunnen. Sinds hij door Afrika heeft gereisd heeft hij altijd terug gewild en het zou kunnen bijdragen aan zijn scriptie. Omdat hij het gedeelte voor de pauze nog niet erg bijzonder vond en hij er meer van had verwacht, was hij nog niet heel erg onder de indruk van Fill the Gap. Hij had grote verwachtingen van het tweede deel en ondanks dat ik niet meer heb kunnen vragen of die verwachtingen vervuld zijn, vermoed ik dat hij tevreden naar huis is gegaan. Het tweede deel was namelijk iets luchtiger en levendiger naar mijn mening.
Wieske Ebben (links) en Sanne Rotmijer
Foto: Andreke Moedt
Tijdens de afsluitingsborrel knoopte ik een gesprek aan met een jong uitziend meisje, die studente bleek te zijn en Wieske Ebben heette. Ze vertelde dat ze een master in ‘Nieuwe media en digitale cultuur’ deed, en was geïnteresseerd in het buitenland, maar niet Afrika per se. Dit kwam misschien omdat ze nog nooit in Afrika was geweest, maar er nog wel een keer heen wil. Ook zij was naar Fill the Gap gekomen om te netwerken en hoopte op die manier een organisatie tegen te komen waarbij ze op onderzoeksstage zou kunnen gaan. De dingen die ze te horen kreeg van de sprekers en tijdens het debat vond ze erg interessant, maar het meeste had ze al op school te horen gekregen, dus dit was praktisch lesstof voor haar. Ondanks het feit dat ze niet veel nieuws had gehoord zei ze het wel een nuttige ervaring te vinden en ze kletste nog even gezellig verder met haar vriendin.
Mohamed L. Conteh (links) en zijn baas Sulaiman Bangura
Foto: Andreke Moedt
Op weg naar de uitgang kwam ik twee lachende mannen tegen. Toch nog even vragen wat hen daar had gebracht. Het waren Sulaiman Bangura en Mohamed Conteh van de WeCare Development Foundation in Wageningen, waar Sulaiman ‘Head of Programmes’ van is. Ze legden uit dat ze zich focusten op veiligheid, educatie en milieu in Sierra Leone. Naar eigen zeggen waren ze ‘environmentalists’. Ze waren naar Fill the Gap gekomen omdat de slogan hen had geprikkeld en ze enorm nieuwsgierig waren geworden naar het antwoord op de vraag: ‘Hope or hype?’ En hoe kon het ook anders, ook zij waren gekomen om te netwerken en hadden wat nuttige contacten gelegd. Na wat wikken en wegen besloten ze dat ze de ‘mobiele revolutie’ vooral een ‘hope’ vonden en ook al was dit hun vakgebied niet, ze vonden het een mooie ontwikkeling.
13.01.08 door Andreke Moedt
