--Gambia--
"Willen de witte mensen even wegduiken voor de politie, alstublieft?", schalt het door de bus als we de Gambiase politiepost naderen. De man in de stoel achter mij legt een hand op mijn hoofd en duwt mij zachtjes maar dwingend naar beneden.

De chauffeur en zijn passagiers hebben het niet zo op de Gambiase autoriteiten. "Als de politie een witkop ziet, wil hij gelijk alle bagage controleren," beweert mijn Senegalese buurman, als hij de verbazing op mijn gezicht ziet. Blanke reizigers zijn nu eenmaal altijd rijk en met een creatief verzonnen overtreding is daar altijd wel een slaatje uit te slaan.

Mijn Senegalese vriend wekt niet de indruk dat hij bezwaren heeft tegen de vermeende illegale bijverdiensten van de Gambiase agenten, "maar voordat de bagage weer in het ruim zit, zijn we zo een half uur verder. Je kunt dus maar beter even bukken." En zo buk ik. Als verstekeling in een Afrikaanse touringbus. Bukkend voor elke blauwe politiepet.