Bussen komen toeterend Bolga, een stad in het uiterste noorden van Ghana, binnenrijden. Uit de ramen hangen jonge mannen en vrouwen in rood-wit-blauwe kleding met rood-wit-blauwe vlaggen. Het zijn de kleuren van de NPP, de regeringspartij in Ghana. Ze gaan naar een groot plein waar later op de dag de presidentskandidaat een toespraak zal houden. Over twee weken zijn er namelijk verkiezingen. In de stad zijn stalletjes verschenen met rood-wit-blauw promotie materiaal. Het schijnt dat diezelfde stalletje een week geleden nog groen-wit-rood-zwarte spullen verkochten, van de grootste oppositiepartij NDC.

De mensen in de bussen hebben hun t-shirt niet hoeven kopen. Dat hebben ze gekregen, samen met 3 euro. Als tegenprestatie moeten ze sfeer maken op het plein. De regeringspartij is namelijk in realiteit absoluut niet populair in noord Ghana. Om toch wat achterban te creeren, ronselt de NPP daarom jeugd tegen een paar euro en een t-shirt om steun te betuigen aan de presidentskandidaat, een nieuwe, want de huidige president Kuffour heeft de maximale termijn van 2 mandaten van 4 jaar erop zitten. Mensen kunnen deze dag gratis tanken in Bolga, mits ze een NPP t-shirt dragen en zich laten registreren als lid van de partij.

De stad is vandaag dus gekleurd in de kleuren van de NPP. Toch zullen ze Bolga er niet mee veroveren. Het schijnt dat vorige week de presidentskandidaat van de oppositie langs geweest is en dat er een veel grotere massa op de been was. En dat terwijl je als oppositiepartij geen geld hebt om kadootjes en bankbiljetten uit te delen. En volgende week wordt er absolute gekte verwacht als de in het noorden nog altijd razendpopulaire ex-president Rawlings campagne komt voeren. Rawlings heeft veel gedaan voor het noorden, Kuffour heeft het accent gelegd op het zuiden waar veel meer succes te halen is, maar waardoor de ongelijkheid tussen noord en zuid toegenomen is.

Op de televisie worden spotjes van de NDC, de oppositiepartij, vertoond. Campagne thema is dat de prijs van rijst, mais, suiker, olie en dergelijke de afgelopen jaren verdriedubbeld is. Allemaal de schuld van de regering. Ach, wie is er ook om te vertellen dat het in de gehele wereld niet anders is? Verder is de boodschap akelig leeg, net als van de andere partijen.

De campagnes hebben een hoog populistisch gehalte en met name in het noorden lopen de spanningen al op. Er wordt nu al gedreigd met oorlog in het geval van verkiezingsfraude en in het noorden hebben al verschillende geweldadige incidenten plaatsgevonden. Op de radio die op de achtergrond aanstaat terwijl ik dit schrijf, zijn heftige discussies gaande. Een NPP-aanhager beschuldigt NDC ervan een vijandige sfeer te creeren en rellen aan te steken, een NDCer op zijn beurt beschuldigt de politie ervan met twee maten te meten en slechts op te treden tegen NDC-supporters en misdadigheden van NPP-mensen door de vingers te zien.

Ik ben maar enkele dagen in Ghana, maar het is zeer interessant om verkiezingen in dit land, dat als democratisch voorbeeld in Afrika geldt ,te volgen. Heel anders dan in Burkina, waar er in het geheel geen oppositie bestaat. Wat dat betreft zijn ze in Ghana een stapje verder, maar het is nog steeds ver verwijderd van wat wij democratie noemen.

Morgen zal ik weer terug gaan naar Burkina en daar zal ik de verkiezingen op afstand volgen. Veel informatie zal er niet doorsijpelen, want door de taalbarriere en de kolonisatiegeschiedenis zijn het twee verschillende werelden. Aan nieuws uit bijvoorbeeld Ivoorkust, Mali en Togo is normaal gesproken geen gebrek, maar over Ghana zal ik weinig horen of lezen als ik niet van het internet gebruik zal maken. Ik kan slechts hopen dat het zo blijft en dat er geen “Keniaanse toestanden” komen die Ghana wereldnieuws gaan maken. Want daar zijn sommige Ghanezen toch wel een beetje bang voor.