Een gevoel van verbijstering bekroop mij onlangs toen ik deze flyer onder ogen kreeg. Natuurlijk dacht ik meteen dat het een grap was, maar na intensief googlen bleek het doodserieus te zijn.

De rich and famous van deze aardbol kunnen een refugee run ondergaan, om ‘het leven van een vluchteling te ervaren.’ Smakeloos wordt er reclame gemaakt voor een ‘gesimuleerde omgeving die je in een oorlogsgebied werpt. Je zult een rebellenaanval meemaken, moet door een mijnenveld navigeren en gaat overleven in een vluchtelingenkamp.’

Ben ik nou gek of is dit echt een stap te ver? Bewustwording, te gek, ben ik helemaal voor. Gedragsverandering, nog beter. Maar een soort pretpark waar de ellende van miljoenen ontheemden wordt nagebootst voor een ‘unieke ervaring’? Niet alleen is het compleet respectloos, ook schiet het elk doel voorbij omdat de bezoekers weten dat ze aan het einde van de dag weer onder de fris geperste lakens van hun hotel kunnen kruipen, terwijl de vluchteling in Soedan of Myanmar nog steeds wegkruipt in de modder, zonder huis en haard.

Naast bewustwording is, hou je vast, managementtraining een ander doel van de refugee run. Om managers die gaan koeienknuffelen tijdens een trainingsweekend kan ik altijd hartelijk lachen. Maar van onderstaand filmpje werd ik eerder boos! Let ook even op de hoofddoeken bij deelnemende vrouwen: heerlijk stigmatiserend voor moslims. Zo ’n enge, armoedig omgeving moet wel iets met de Islam te maken hebben!

En dan de close-ups van ijzeren bakjes met brokken voedsel. Door de bizarre setting en de maatschappelijke status van de mensen die er aan meedoen wordt extra benadrukt dat dit een vreselijk povere maaltijd is. Terwijl het voor mensen in vluchtelingenkampen, die hun best doen om nog wat eigenwaarde te behouden, een koningsmaal kan zijn.

Kijk en huiver zelf!