De serie is uniek in de rol die Afrika speelt: het ís er gewoon, en doordesemt alles. Maar het wordt niet geproblematiseerd. 'Problemen in Afrika" is dus niet het thema van deze boeken. Maar die problemen worden ook niet ontkend of verstopt, en zeker niet geromantiseerd.
Mma Ramotswe heeft zelf met problemen te maken. Ze ziet steeds meer weeskinderen, waarvan de ouders overleden zijn aan 'de verschrikkelijke ziekte". Ze beseft maar al te goed dat er veel 'verkeerde mannen" zijn in Afrika, en ze is dus dolgelukkig met haar 'goede" echtgenoot, die inderdaad braaf, heel erg braaf zelfs, is.
Ze ontkent ook de armoede niet, die er ook is in Botswana, ondanks dat dat volgens haar veruit het beste land van Afrika is. Ze is niet een beetje trots op haar land, en op de traditionele normen en waarden die dat land volgens haar groot gemaakt hebben.
Maar dat alles is decor. Het gáát er niet over, het zijn gewoon de dagelijkse dingen in het leven van een vrouwelijke detective, die vooral bezig is met dingen waar detectives mee bezig horen te zijn: het oplossen van misdaden en andere mysterieuze zaken.
In het nieuwste deel staat een afpersingszaak centraal. En passant lossen Mma Ramotswe en haar medewerkers ook nog een paar andere dingetjes op: de angst die er in een wildpark heerst, een frauderende dokter én de verloving van de assistente, die op de klippen dreigt te lopen. Die assistente heeft namelijk in een onbewaakt ogenblik tegen haar ook al zo ontzettend brave aanstaande gezegd dat ze 'natuurlijk" feministe is. Die arme man schrok zich daarvan een hoedje, want hoe kon hij ooit tegen zo"n vrouw op? Dat zette de verloving onder druk.
 
Maar alles komt goed, dat verklap ik alvast maar. Zoals eigenlijk alles in deze boeken wel op zijn pootjes terecht komt, zonder al te zoetsappig te zijn. Het zijn feelgood-boeken, dat wel: je hebt aan het einde dat tevreden gevoel dat je weet hoe het zit en dat de zaken bij Mma Ramotswe in goede handen zijn. Er blijven geen grote vraagtekens over. Wel een paar kleine, maar dat zijn weer mooie opstapjes naar deel 8.
En zo blijkt dat je je in een land met wezen, AIDS, armoede en foute mannen hartstikke goed kunt voelen als je een chanteur ontmaskerd hebt. Of als je verloofde toch nog met je verder wil. Of als je nieuwe, blauwe schoenen hebt. Mma Ramotswe is een doodgewoon mens, eigenlijk. Doodgewoon door-en-door Afrikaans.
 
Klik hier om dit boek te bestellen.
 
Klik hier om meer van Louise Cornelis te lezen