Ik had het voorrecht en genoegen om bij de ¼ finale tussen Nederland-Brazilië te mogen zijn. Nou ja, we (mijn vrouw Miriam en ikzelf) hebben er wel wat moeite voor moeten doen:

Vertrek 1 dag voor de wedstrijd rond 03:00 uur en tegen 17:30 uur arriveerde we in Cradock, zo’n 260 km. ten noorden van Port Elizabeth. De dag er na nog een kleine 3 uurtjes gereisd. In totaal al meer dan 1500 km. gereden dus!

Al vroeg gingen we te voet in onze Oranje oorlogstenue dwars door het centrum van PE op zoek naar het FIFA fan-fest, een verzamelings plaats voor voetbalfans waar al vroeg een feestje gebouwd wordt.

Halverwege onze wandeltocht zagen we 2 meiden in het Oranje uitgedost voorbij rijden, wij wuifde en riepen en jawel hoor: we kregen een liftje van ze aangeboden naar het fan-fest. Als tegen prestatie kunnen ze hier bij ons op de lodge gratis kamperen, en kunnen we wellicht foto’s, verhalen en verdere WK-ervaringen uitwisselen.

Onderweg zagen we steeds meer Oranje-fans die ook op weg waren naar het fan-fest. Toen we uiteindelijk op de plaats van bestemming kwamen, kregen we te horen dat de biltong (zuid-afrikaanse lekkernij: gedroogd vlees) niet mee naar binnen mocht… dat zal wel te maken hebben met de strenge regels van de FIFA, die willen natuurlijk dat de sponsors hun producten aan de man brengen.

Dat mocht de pret niet drukken, en eenmaal binnen in het cricket-stadion dat voor deze gelegenheid was omgedoopt tot fan-fest, was het een gezellige atmosfeer met vooral veel Oranje, en hier en daar wat Braziliaanse fans. Prachtig zonnig weer met een strakblauwe lucht, zo typerend voor de winter hier in Zuid-Afrika.

En dat het een klein wereldje is bleek maar eens te meer: 2 nederlanders die we op onze wereldreis vanuit de bush naar de Kaap onderweg tegenkwamen, zagen we ook daar. En toen de inmiddels befaamde Oranje-mars vanuit het fan-fest begeleid door een lokaal orkestje en de ‘Ons Oranje Bus’ op gang kwam, ontmoetten we ook nog de 2 Oranje-meisjes die ons een liftje gaven.

De Oranje-mars… dat moet je een keer in je leven meegemaakt hebben. We voelde ons alsof we terecht gekomen waren in de middeleeuwen. Alwaar het Legioen van Oranje –gelijk het circus van Jeroen Bosch- op marcheerde naar het slagveld. Trots zwaaiend met vlaggen en vaandels, meezingend op de muziek die uit de boxen van de bus schalde en onderweg zwaaiende naar de locals, die al evenveel er van genoten als wijzelf. Ridders in dienst van Oranje! Ik zag veel Afrikaners (Blanke zuid-afrikanen die het afrikaans, dat nog wat op het nederlands lijkt, spreken) die stonden te applaudisseren en lachen. Het moet welhaast gelijkt hebben alsof Jan van Riebeeck’s mannen opnieuw de Kaap innamen. En deze unieke Holland-promotie veroverd Zuid-Afrika.

Ook vanmiddag zal dat in Kaapstad gebeuren, waar van oudsher veel Nederlandse immigranten wonen. Oranje veroverd Zuid-Afrika, nu nog de Cup van Goud, succes jongens! En ondanks alle negatieve berichtgevingen vooraf zijn er nauwelijks incidenten geweest met de supporters. Je moet zelf eens in Zuid-Afrika geweest zijn om te ervaren hoe bijzonder het hier is, dan kun je er wat genuanceerder over mee praten.

Groetjes uit de bush, waar de Oranje-koorts stijgt....:)

Corné van Dongen.
Amukela Game Lodge.
www.amukela.com

---