Het leven gaat door, maar na dit WK blijkt dat niet mee te vallen. Afgelopen zaterdag vertrokken we vroeg richting Johannesburg, op de auto 2 kartonnen platen met de tekst erop dat we 2 kaartjes voor de finale nodig hadden.

We besluiten om naar het Nelson Mandela-plein te gaan, in Sandton. Zo hopen we alsnog aan kaartjes te komen. Uiteindelijk lukt dit, en we zijn helemaal in de 7de hemel hiermee. Ik word, met het bordje 'need 2 tickets' nog geinterviewd door een Australische tv-zender.
Diezelfde avond nemen we onze vriend Kobus mee om een hapje te gaan eten op het plein, en er zijn veel Oranje-fans aanwezig. De sfeer is geweldig en we genieten van alle mooi uitgedoste Oranje-fans.

De zondagochtend zijn we om 11:00 alweer op het plein, dat nu voor 80% oranje gekleurd is. We lunchen en genieten van het winterse zonnetje en de vele Oranje-fans die er ook erg veel zin in hebben. Rond 13:30 zoeken we naar een bus die ons naar Soccer-city brengt.
Via het centrum van Johannesburg rijden we naar Soccer-city, en daar zijn al velen Oranje-fans verzameld. Ook zien we Jan Roelfs nog die daar een sfeer rapportage maakt voor de NOS.
We feesten vrolijk mee, en tegen 16:30 gaan we het stadion in. We hangen ons spandoek op (Amukela groet Oranje) en gaan iets eten. De sluitingsceremonie begint om 18:30 en een uur van te voren zijn wij er al klaar voor. Een prachtige lasershow en een hele stoet olifanten trekt voorbij.

Dan de wedstrijd.... spannend tot het einde, het gevoel dat we hadden kunnen winnen... de frustraties over de scheidsrechter die niet opgewassen was tegen het harde spel (van beidde kanten) en het verdriet en de teleurstelling over de nederlaag....
Ontgoogeld reizen we weer terug, en wanneer we na 02:00 uur arriveren bij onze vriend Kobus in Randburg besluit ik nog eerst om op internet de verslagen door te nemen. Zo kan het drama verwerkt gaan worden.

De dag erna rijden we terug, pech als we op de N1 over een stuk ijzer rijden met schade aan de auto. Toch zet ik nog een keer de Oranje-hits op, en ook thuis gekomen luisteren we nog regelmatig naar die gezellige nummers. We besluiten om lid te worden van de supportersvereniging van Oranje, en maken al voorzichtige plannen voor het EK2012 in Polen en Ukraine. De Oranje-koorts neemt langzaam af en de Oranje-blues hebben zich voor een aantal dagen meester gemaakt van ons.

Maar ja, het leven gaat gewoon door, en dat is maar goed ook. Langzaam verdwijnt het gevoel, en met veel plezier kijken we terug op onze belevenissen en de mooie foto's. Het was een fantastisch WK, Oranje mag trots zijn op zijn prestaties, wij zijn dat in ieder geval!

Groetjes uit de bush,

Corné.

Amukela Game Lodge.
www.amukela.com

---