Insomnia in Juba
- Half vijf ’s nachts in Juba, Zuid Soedan. Op de lijst van dingen die ik vergeten ben mee te nemen op deze trip staat godzijdank niet de MP3 speler. Het is bloedheet, een van de constante factoren in de vier keer dat ik dit oord bezocht. Badend in het zweet kom ik niet meer in slaap. Maar via de MP3 speler komen allerlei met herinneringen geladen songs mijn hoofd binnen. Met een welkom kippenvel luister ik naar bands waar ik vroeger in Nederland graag naartoe ging. Genoeg om over na te denken ook. Neem alleen al de (zuid) Soedanese politiek. Volgende week zondag zouden ‘historische’ verkiezingen plaats moeten vinden, maar het Zuid-Soedanese SPLM trok haar presidentskan…De Business van Bruiloft video’s
- Zondagochtend, tien voor zeven. De laatste tijd werd me door mensen vaak ‘een goede nachtrust’ togewenst, nu onze baby nog niet geboren is. Echter, ik hoop hartgrondig dat de slaapsituatie na de geboorte juist verbetert, want slechter dan het nu is, kan hoop ik niet. Zoals een paar uur geleden, toen ik opeens ruw gewekt werd door een partner die verging van de spierpijn, en wat ik er ook aan deed om de pijn te verlichten, het was allemaal niet het juiste. Gelukkig heb ik in een boek gelezen dat zwangere vrouwen per definitie niet geduldig en lief zijn, zeker niet wanneer ze ‘s nachts lijden. Ik toon dus begrip en geduld. Wanneer de baby er is, zo stel ik me voor…De praktijk van de Oegandese weg
- Autorijden in Oeganda is, ondanks de gevaren ervan, schitterend. Elke dag maak je wel iets aparts mee. Ik stel me zo voor dat ik het nieuwe rij-examen voor Oeganda mag ontwerpen, dan zou dat er ongeveer zo uitzien: Op uw (linker) rijbaan zit een pothole, vanuit tegengestelde richting komt er verkeer aan. U bent net eerder. Wat nu? A. Gas terugnemen, en langzaam door het gat in de weg (pothole kent geen nederlandse vertaling) rijden om uw uitlaat niet te beschadigen B. Zo hard mogelijk van rijbaan wisselen, en al toeterend en met uw lichten knipperend het verkeer op de andere weghelft duidelijk maken dat U voor gaat Bij het kruispunt op Jinja road kan je rechtdoor, linksaf of re…Keuze: geen stroom of geen water?
- Mijn badkamer stinkt. Mijn keuken ook. En vooruit, ikzelf ook. Reden hiervoor is dat er al sinds gisterochtend geen water is, waardoor ik dus niet kan (af)wassen of doorspoelen. Zo nu en dan gebeurt het, en tijdens zo’n waterloze periode vraag ik me altijd af wat ik zou doen als ik de keuze had, leven zonder stroom of leven zonder water. Geen water hebben is vooral smerig, het huis vervuilt snel en zeker wanneer je de hele dag thuis bent, zoals vandaag. Ik heb een artikel zitten tikken en heb verder weinig programma. Mogelijk nodig ik vanavond iemand uit. Mits ik de stank uit het huis kan krijgen. Voor dit soort gevallen staat er altijd een jerrycan van 20 liter water in de…Ik word papa!
- Nu ik al op de radio verteld heb dat ik ga trouwen, mag het ook wel op mijn blog. Voor iedereen die het nog niet wist: mijn vriendin Juliette is zwanger, en half oktober worden we in de echt verbonden. Ik hoop niet dat een ieder die dit via dit blog verneemt, nu hevig verontwaardigd is niet persoonlijk geïnformeerd te zijn. Vooral mensen waarvoor ik werk, en die ik dus ook persoonlijk ken, zijn mogelijk nog niet op de hoogte omdat ik bang ben dat het niet professioneel over komt allemaal. Ik steek langzaam de lijn over, van het als een buitenstaander over Oeganda schrijven naar het wonen, in en straks getrouwd zijn mét een land. ‘Nu ben je voor altijd aan Afrika verbonden,’ sch…De rij-instructeur, de les-auto en de botsing
- Iedereen die mijn staat van dienst als lerende automobilist kent, zal bovenstaande kop direct interpreteren alsof IK een botsing met de les-auto veroorzaakt heb. Niets is echter minder waar. Na me bijna twee jaar in Kampala verplaatst te hebben in langzame en volgestouwde minibusjes, dan wel op levensgevaarlijke en dure boda boda’s (brommertaxi’s), had ik er opeens genoeg van. Ik wilde een auto. Omdat ik best wel opzag tegen het chaotische verkeer van Kampala en ik een Oegandees rijbewijs wilde, besloot ik om op les te gaan. Acht jaar nadat ik als achttienjarige in Nederland voor het eerst achter het stuur kroop, moest ik weer instructies opvolgen van iemand naast me. Links…De rij-instructeur, de les-auto en de botsing
- Iedereen die mijn staat van dienst als lerende automobilist kent, zal bovenstaande kop direct interpreteren alsof IK een botsing met de les-auto veroorzaakt heb. Niets is echter minder waar. Na me bijna twee jaar in Kampala verplaatst te hebben in langzame en volgestouwde minibusjes, dan wel op levensgevaarlijke en dure boda boda’s (brommertaxi’s), had ik er opeens genoeg van. Ik wilde een auto. Omdat ik best wel opzag tegen het chaotische verkeer van Kampala en ik een Oegandees rijbewijs wilde, besloot ik om op les te gaan. Acht jaar nadat ik als achttienjarige in Nederland voor het eerst achter het stuur kroop, moest ik weer instructies opvolgen van iemand naast me. Links…Friese bekerwinst met Afrikaans tintje
- Een van de aparte dingen die horen bij het wonen in Afrika, zijn opvallend genoeg de bezoeken aan Nederland. Even ben je dan weer ‘thuis,’ ondergedompeld in je oude leventje. En dus: naar de bekerfinale! Naar de Kuip, om hartstochtelijk mijn oude liefde (SC Heerenveen) aan te moedigen in wat een historische wedstrijd zou worden. Tot mijn schaamte wist ik niet precies meer wie er nu bij ‘mijn’ club voetballen, de tijd dat ik dat nauwkeurig bij hield en sommige spelers ook interviewde voor de Feanfan, is voorbij. Maar gelukkig zitten we in de trein tegenover een hartelijk stel mensen, waarvan de vrouw nog voordat we zijn gaan zitten van alles van ons wil weten. To…Geen zondag aan het zwembad in Kigali
- Zondagochtend in Kigali. Het regent pijpenstelen, nu al een uur of twee. Dat is jammer, want ik zou eigenlijk naar het internetcafé gaan om wat research te doen en een stukje plus foto’s door te sturen. Dinsdag begint de herdenkingsweek van de Rwandese genocide (1994) en ik was ruim op tijd hier om alvast wat indrukken van het land op te doen. Gelukkig heb ik een boek bij me. En een flinke enveloppe vol Nederlandse kranten- en tijdschriftartikelen, met zorg uitgeknipt en opgestuurd door mijn moeder en mijn vriend Kasper. Maar van mij mag het wel weer droog worden, want ik had mezelf vanmiddag eigenlijk beloofd om een duik te nemen in wellicht het beroemdste zwembad van Oost-Afrik…You’ve got to eat dogs!
- Tweeduizend dollar. Dat bedrag won een Oegandese vriendin van me, omdat haar blog uitgeroepen was tot beste blog van Anglofoon Afrika. Dus klim ik zelf ook maar weer eens in de pen. Het blog van Rosebell is te zien op http://ugandanjournalist.vox.com/ Enige tijd geleden heb ik geprobeerd een artikel van haar aan een Nederlands blad te verkopen, wat ik dan zou vertalen en een beetje begrijpbaar zou maken voor het Nederlandse publiek. Hoewel deze poging om haar werk ook in Nederland bekend te krijgen net niet slaagde, denk ik dat ze dat niet eens nodig heeft om een hele grote te worden. Toch verwacht ik dat dit de toekomst wel eens zou kunnen gaan worden: minder blanke buitensta…Naaldhakken in de blubber - De update
- Goed nieuws: eindelijk begin ik dit land een beetje te begrijpen. Ik schreef na afloop van het afstudeerfeestje in Masaka nog dat het me niks zou verbazen als mijn kadootje (een boek) behalve het kleinste ook het duurste presentje zou zijn. Dat bleek juist. Sterker nog, de familie was met zijn allen dusdanig benieuwd wat er toch in dat kleine pakje van die Mzungu zou zitten, dat het apart werd gelegd van de rest; grote, glimmende kado's. In Oeganda pak je de presentjes namelijk pas de volgende dag uit. Onder toeziend oog van de hele familie, die collectief ervan uitging dat mijn pakje wel vol zou zitten met grote dollarbiljetten, pakte mijn vriend zijn gift langzaam uit. Een golf…Naaldhakken in de blubber
- Je zou het tijdverspilling kunnen noemen, de vele uren die ik gisteravond naar speeches in het Luganda heb zitten luisteren. Als enige blanke, ‘down in the village’ op de afstudeerparty van Adrian Jjuuko werd mijn geduld redelijk op de proef gesteld. Na drie uur reizen vanaf Kampala bereikte ik de ceremonie. Vier uur, zaterdagmiddag. Onder grote partytenten zitten een paar honderd Oegandezen, mannen in pak of tradionele Kansul, vrouwen in Gomes. Onder de felgekleurde jurken draagt iedere dame naaldhakken, die bij elke stap diep wegzakken in de modder. Het heeft de hele ochtend geregend; het kleurrijk versierde feestterrein is een grote blubberbende. Dat mag de pret niet…Ik was, jij was(t)
- Het is grappig om te zien hoe een klein issue als het doen van de was, opeens problematisch kan worden. En tegelijkertijd veelzeggend. Zoals bij vrijwel alle andere huishoudens in Oeganda, worden kleren bij ons met de hand gewassen. En hoewel ik er door ervaring steeds handiger in ben gaan worden, kost het me nog altijd minimaal veertig minuten tot anderhalf uur, afhankelijk van de grootte er van. Juliette daarentegen kan het in de helft van de tijd. De meeste mensen laten iemand hun was doen. Voor een euro of twee, meestal. Als het veel is vier. Want waarom zou ik tijd gaan verspillen aan anderhalf uur wassen, als ik die ook kan besteden aan het lezen van kranten, boeken of tijdsc…Buren!
- Zat ik daar weer, bijna een uur, de handwas te doen. De gordijnen moesten gewassen worden, want de buurvrouw, die ze een half jaar geleden zo vriendelijk aan me had uitgeleend, wilde ze terug. De nieuwste stap in onze sluimerende inter-culturele burenruzie. Niet alleen met de buurvrouw is het mot, ook mijn huisbazin kan ik wel schieten. Dingen gaan hier namelijk anders dan in Nederland, en dat blijft wennen. Oeganda kent de ultieme zwijg-cultuur. Iets staat je niet aan, dus hou je je mond en probeer je die persoon later op slinkse wijze tegen te werken. Dat is Oegandees. Wanneer je wordt uitgenodigd, aanvaard je de uitnodiging vriendelijk, ook als je helemaal geen zin hebt om te gaan. M…‘Nederland bedrijft neo-kolonialisme’
- Met zachte maar besliste stem maakt pastor Martin Ssempa zijn punt. ,,Homoseksualiteit is hier in Oeganda absoluut not done. Dat dat in Nederland wel het geval is, moeten ze daar weten. Maar dat jullie ambassade bewust pro-homogroepen overal ter wereld steunt, kan ik niet anders zien dan neo-kolonialisme.” Het is zaterdagavond op de Makerere Universiteit, tijd voor Prime Time. De avond waarop de hier op handen gedragen pastor Ssempa aan het woord komt. Op deze avond gaat hij tekeer tegen seks voor het huwelijk, en vooral tegen homoseksualiteit. Als sinds vroeg in de ochtend lever ik strijd met mijn vriendin, die net als 95 procent van alle Oegandezen totaal niet van homo’s…Ik word een ouwe lul....
- Eigenlijk ben ik best een traditionele man. Hoewel ik niet weet of traditioneel het juiste woord is. In ieder geval hou ik wel van een beetje vastigheid af en toe. Wellicht lijkt dat een vreemde uitspraak voor iemand die in de afgelopen zeven jaar vier keer van woonstad veranderde, en -op papier tenminste- emigreerde. Maar heus, er zijn bepaalde vaste dingetjes die een ritme worden, en dat is lekker. Beklaagde ik me een jaar geleden er nog over dat het leven, in het dorp Abaita Ababiri me te langzaam ging, hier in Kampala gaat het gelukkig een stuk sneller en kan ik een tamelijk Westers levensritme erop na houden. Vooral sinds ik opnieuw samen woon, begint de dag al vroeg. Half zev…Kampala verzuipt
- Hoewel ik ooit eens bedacht heb dat het wellicht niet slim is om blogs te schrijven over onderwerpen waar ik ooit nog eens een verhaal over hoop te verkopen, zondig ik nu maar eens tegen die regel. Want het zit me tamelijk dwars. Telkens wanneer het hier regent, flink regent, komen delen van Kampala blank te staan en verdrinken er zelfs mensen. Onnodig. De dreigende lucht zei eigenlijk al genoeg, maar omdat ik gister ook al een fietstocht niet door had laten gaan vanwege een buitje, besloot ik om er toch met de fiets op uit te trekken. Nog geen kwartier later sta ik onder het afdakje van een lokaal restaurantje in Nateete, terwijl de eerste druppels vallen. Fietsen blijft mijn sport hi…Hardlopen dichtbij God
- ‘Dit is het Mekka voor hardlopers.’ Enthousiast kijkt de Duitse jongeman me aan, waarna hij een wetenschappelijk betoog afsteekt over de kunst van het marathon lopen. Twee dagen waren we hier, in het Keniaanse Iten, thuisbasis van vele wereldkampioenen. Op ‘werkvakantie’ zijn we, ruim twee weken. Samen met collega Sanne Terlingen (www.sanneterlingen.nl) maken we een trip die het midden houdt tussen vakantie en werken, ofwel reizen en onderweg af en toe een verhaal schrijven. Zodoende zien we in Kenia niet de Masai Mara, Mount Kenya of Samburu krijgers, maar voert de tocht via Kakamega, Iten en Nairobi, om uiteindelijk naar Tanzania over te steken. Op werkvak…You were lost, mister Crouch!
- Eigenlijk zou ik deze keer een lovend blog schrijven over mijn ‘thuis’komst in Oeganda, mijn nieuwe website arnedoornebal.com en een weekendje Jinja, waar ik met Juliette naartoe zou gaan. Dat liep wat anders allemaal. Maar laat ik positief beginnen. Het is grappig te merken dat je in Kampala niet snel vergeten wordt. Voor de boda boda chauffeurs en de marktkooplui ben ik nog altijd Peter Crouch, en ik krijg te horen dat ik ‘lost’ was. ‘You were lost’ betekent hier dat je lang niet gezien bent. Na een trip in Europa/Amerika ben ik deze week weer zo hard mogelijk aan de slag gegaan in de journalistiek. Het nieuws volgen, kijken wat er gebeurt. Een ing…Tien maanden in Afrika
- Vind ik dit echt nog leuk? Ik vraag het me af, terwijl ik boven mijn hurktoilet mijn eerder op de dag gegeten patat met worstjes eruit kots. Ben ik hier vaker ziek dan in Nederland is iets anders wat ik me afvraag, en ik denk dat het antwoord ja is. Maar toch ook weer niet zo gek veel. Ik heb dan wel veel maagklachten, maar tyfus, malaria, bilharzia en hiv zijn me totnogtoe bespaard gebleven. Deze week ben ik tien maanden in Afrika, een moment waarop al dit soort vragen bij me op komen. Niet veel later voel ik me alweer een stuk beter, nadat Juliette –mijn nieuwe vriendin- me wat magische drankjes gegeven heeft. Ik concludeer dat ik het inderdaad nog leuk vind hier, ondanks af en…Dit is toch slavernij, meneer?
- Hoewel het in Nederland als onbeleefd wordt ervaren, vraag ik hier aan zoveel mogelijk mensen hoeveel geld ze verdienen per maand. Ooit schreef ik een artikel over een vriendin, Jennifer, die voor 40 euro per maand in de dierentuin van Entebbe werkt. Destijds dacht ik dat dat weinig was, nu zie ik dat het nog veel minder kan. Wie in Bushenyi, de thuisregio van de president in het westen van het land, als dienstmeisje werkt, kan erop rekenen dat ze niet meer dan 30 duizend shilling in de maand verdient. Inderdaad: twaalf euro. In Kampala ben je met 50.000 (20 euro) iets beter af, maar daar is alles weer veel duurder. Het ‘voordeel’ van dienstmeisjes, is dat ze vrijwel altijd…Scoren voor Nederland
- Het heeft vijfentwintig jaar geduurd, maar nu mag ik mezelf dan eindelijk ‘international’ noemen. Eigenlijk was ik in december al opgeroepen om het rood-wit-blauw te verdedigen tijdens het kerst voetbaltoernooi, maar dat optreden was dusdanig teleurstellend dat ik de ‘schande van 2007’ op dit blog maar verzwegen heb. Voetbal is één van de dingen die de buitenlandse werknemers, ook wel expatriates/expats genoemd, organiseren om zichzelf te vermaken tijdens het verblijf in verre oorden. Op 10 mei, als het internationale ‘Europa-dag’ is, trekken de Europeanen hun kicksen aan om elkaar op het veld naar de kroon te steken. Ter voorbereiding daarop hadden…Jagen op Kony
- De meest gezochte man van Afrika. The wizard of the Nile. De eerste aangeklaagde in de geschiedenis van het Internationaal Strafhof ICC in Den Haag. Joseph Kony, de godsdienstwaanzinnige rebellenleider van het Leger van de Heer is het allemaal. Afgelopen donderdag zou hij een vredesakkoord ondertekenen met de Oegandese regering, een moment dat dusdanig historisch is dat ik er een vliegticket naar Soedan voor heb gekocht. Kony weigert naar Juba, zuid-Soedan, te komen om te tekenen in de plaats waar al anderhalf jaar onderhandeld wordt tussen zijn Leger van de Heer en de Oegandezen. Daarom moest de wereld maar naar hem toe komen, naar het oerwoud bij Ri-Kwangba, op de grens tussen zuid-S…Wachten op Khadaffi
- De vier en een half uur die ik heb staan wachten op Kolonel Khadaffi vallen natuurlijk in het niet bij de tijd die Oegandese moslims hebben moeten wachten op hun moskee. Het bouwen van de Khadaffi Moskee in Old-Kampala startte in 1971 onder Idi Amin, maar lag na zijn val twee decennia lang stil. Begin deze eeuw beloofde Khadaffi om hem af te bouwen, wat in een paar jaar gerealiseerd werd. 19 Maart 2008 was dan het historische moment daar: de sterke leider van Libië kwam ‘zijn’ moskee openen. De een-na-grootste van heel Afrika, schijnt. De vier en een half uur wachten leverden me onderstaande foto’s op. En ernstige verbrandingsverschijnselen samen met een stekende koppijn.…De muzelman, de veelwever en de Hollander
- ,,Zouden de kinderen in mijn klas wel leuk zijn?” Dat soort vragen begon ik me te stellen vorige week, toen ik me weer treize ans voelde. Al een tijdje vond ik dat het goed voor me zou zijn om me Afrika’s tweede taal eigen te maken, en na een kennismaking bij het Kampala taalinstituuut schreef ik me direct in voor 12 weken franse les. Zodoende zit ik nu weer braaf het rijtje j’ai, tu as, il a in mijn hoofd te stampen, net als al die eeuwige keren toen dat moest van mevrouw Kooistra of Burgy in de brugklas. Hoe zou het met hen zijn, vraag ik me weemoedig af. Het taalinstituut, zo hoor ik juist, is recentelijk ontstaan na een breuk binnen de Alliance Francaise, het goedk…‘Soedanezen? Die spreek ik niet na vijf uur!’
- ,,Ik heb een geweldige tijd gehad hier in Soedan. Leuk werk, leuke mensen ook.” Ik kijk de dikke Australische vragend aan. We zitten in Juba, zuid-Soedan, waar haar betrekking na negen maanden afloopt en waar ik dan net een week ben. ,,Opvallend,” zeg ik. ,,Het valt mij op dat het juist erg moeilijk is om met Soedanezen contact te krijgen. Ze lijken veel geslotener dan Oegandezen, terwijl er ook een enorme taal barrière is.” ,,Ja maar ik heb het ook niet over Soedanezen,” verzucht de Australische. ,,Die spreek ik nooit. Als het eenmaal vijf uur geweest is dan hoef ik er niet één meer te zien.” Ik viel van mijn stoel na deze openbaring. Later hoorde ik dat…Schoenen: 8 euro. MP3 speler: 88 euro (1gig)
- Telkens wanneer ik mijn administratie bij houd, kijkt mijn huisgenoot me wat meewarig aan. Toegegeven, het lijkt wat overdreven om in excel letterlijk elke uitgave die ik doe bij te houden. Toch vind ik dat aardig, het zorgt dat je goed weet of je niet teveel uitgeeft, en je kunt achteraf van alles zien hoeveel het gekost heeft. Hoewel ik nu ruim vijf maanden in Oeganda ben, verbaas ik me er nog steeds over dat sommige producten veel duurder zijn dan in Nederland, en andere weer veel goedkoper. De logica lijkt ver te zoeken. Vrijdag ging ik schoenen kopen, aangezien de gaten in de ouwe nu wel heel groot begonnen te worden. Je kunt daarvoor naar Bata, de kwaliteits-schoenwinkel op Kamp…
_footer
Home | Over ons | Contact | Nieuwsbrief | RSS | Adverteren | Algemene voorwaarden | Privacy beleid | Doe mee!
Copyright Africa Interactive 2011 | info@afrikanieuws.nl | AfricaNews.com
Powered by React - www.react.nl
