Na de spectaculaire safari avonturen van de afgelopen twee dagen, hebben we een rustdag in Arusha.

Als de eerste ochtendregen is weggetrokken, pakken we een taxi naar de Shoprite, een grote supermarkt waar zeker een derde van het boodschappend publiek Europees is. We kopen er wat we nodig hebben, eetbare spulletjes voor in de bus en bovenal iets dat voor een plasemmer zou kunnen doorgaan.

Verder doe ik een prachtige score in mijn zoektocht naar Afrikaanse imitatie candy bars, in dit geval betreft het een zak Armada's, die moeten doorgaan voor namaak Nutsen. De Armada is precies wat ie moet zijn: wit uitgeslagen, overjarige chocolade en een laag caramel die zo hard is, dat ie zich alleen na langdurig kauwen laat bedwingen. Verrukkelijk!

De broodmachine van de Shoprite is stuk en zo komen we bij een grote bakker die ook meteen internetcafe is. Europeanen en Afrikanen zitten achter de pc's maar ook - en dat is nieuw in mijn Afrika - zitten er mensen achter hun laptops die zich mogen verheugen in de WiFi-verbinding van de bakkerij. Lang leve de vooruitgang!

De volgende ochtend maken wij ons op voor de grote oversteek naar Dar es Salaam. Onze bus van de Scandinavia Express staat al klaar en vertrekt op de seconde af op tijd. Deze rit wordt uitgevoerd in de luxe-klasse, die er onder meer uit bestaat dat we - alweer nieuw in mijn Afrika - een toilet aan boord hebben.

Hier in Arusha kun je goed zien welk positief effect toerisme heeft op de Afrikaanse infrastructuur. Er ligt een nieuwe weg naar Norongoro. Daarover rijden de safari-auto's maar de weg geeft lokale boeren ook de mogelijkheid om hun producten sneller naar de markt te brengen.

Het internet in de bakkerij draait vooral op Europeanen maar geeft de paar Tanzanianen die online zijn wel een goede toegang tot het net, wat in zichzelf weer een stimulans de Tanzaniaanse internet economie is.

En omdat de luxe bus naar Dar es Salaam voor de helft gevuld is met Europeanen, worden Tanzanianen die het zich kunnen veroorloven ook in de gelegenheid gesteld om comfortabel te reizen.

De bustocht duurt de hele dag - ruim 600 kilometer - en voert eerst van Arusha naar Moshi, gelegen aan de voet van de Kilimanjaro, waar we wegens zware bewolking volstrekt niets van zien.

Bij Moshi buigen we af in zuidelijke richting. Het landschap is prachtig. We rijden parallel aan een bergketen. Aan de voet ervan talloze ananas plantages.

Thijs en Isa hebben tamelijk veel pret. Jan is wagenziek en zit meer dan de helft van de reis bij zijn moeder op schoot met zijn hoofd in een plastic zak.

Thijs houdt het het langst vol. Als we in het donker Dar es Salaam binnen komen rijden, hangt hij samen met zijn vader uit het raam om te zien wat er allemaal gaande is in deze metropool.

De dynamiek van de Afrikaanse metropool, het is geweldig. Scandinavia Express heeft een eigen, modern busstation in Dar es Salaam. Buiten staat de door ons vooraf gebelde taxichauffeur Jimmy ons al op te wachten en ons ex-pat leven voor een dag of tien kan beginnen!

Het is een half uurtje rijden naar The Peninsula, de chique, op een schiereiland in de Indische Oceaan gelegen wijk waar vrijwel alle in Dar es Salaam werkzame ex-pats wonen.

Zo ook onze vrienden, die voor een grote internationale organisatie werken. De poort wordt open gedaan door de nachtwaker en de hond komt kwispelend op ons af.

De vrienden zelf zijn nog in Nederland, de komende dagen zullen wij dit huis bewonen, Het huis is fantastisch, met drie badkamers en vier toiletten - eigen toilet voor het personeel - een grote tropische tuin met palmen, bougainville en papayabomen en een garage met twee terreinwagens.

Als de kinderen op bed liggen, drinken wij koud bier op het dakterras met uitzicht op zee. Ons nieuwe en tijdelijke leven als expats bevalt ons vanaf de eerste seconde meer dan uitstekend.

Lees ook:

Deel 1: Tarangire
Deel 2: Lake Manyara
Deel 4: Bagamoyo