De twee drinkebroers hadden er al een middagje bier opzitten toen ze overschakelden op de gemene sterke drank Konyagi. Hun rode shukas hingen er na een tijdje op halfzeven bij en hun pangas waarmee ze ’s ochtends hout hadden gehakt voor een omheining lagen achteloos in de hoek van het barretje. De twee Masai vrienden gingen wel eens vaker met elkaar bier drinken maar nooit eerder lieten ze zich verleiden tot het sterkere spul. Deze keer echter wel. Toen kwam de woordenwisseling. Niemand weet precies wat de aanleiding was maar één van hen greep naar zijn vlijmscherpe panga en sloeg ermee naar de ander. De platte kant kwam terecht op zijn arm en bloed welde op uit een kleine snede. Genoeg om de ander woedend naar zijn eigen machete te doen grijpen.

Hetgeen volgde is te gewelddadig voor woorden maar dat er gezwaaid en geslagen werd met de gevaarlijke wapens en resulteerde in vele snij- en hakwonden bij de beide dronkaards mag duidelijk zijn. Omstanders konden na een tijdje met stokken de geweldenaars hun pangas uit de handen slaan en ze overmeesteren. Hierdoor werd waarschijnlijk een fatale ramp vermeden. Familieleden werden opgetrommeld om de verdwaasde dronkenlappen naar hun respectievelijke bomas te brengen. Eén bezorgde echtgenote bracht haar gewonde man echter al snel naar het districtshospitaal van Wasso, een half uurtje verder. Het andere slachtoffer volgde twee uurtjes later.

Dit trieste verhaaltje werd ons verteld door een coassistente van het hospitaal in het Noord Tanzaniaanse Wasso. Ze gebruikte het als voorbeeld om haar betoog over de vaak dubbel en trippel gebruikte ziekenhuisbedden te ondersteunen. Maar zoals haar vriendelijke gezicht al aangaf wilde ze met een positieve noot eindigen. Ze vervolgde haar verhaal over de twee dronken Masai vrienden:

‘Uiteraard werd er door de respectievelijke echtgenotes gezwegen over de oorzaak van de bloedende snijwonden die hun mannen hadden. En zo kwam het dat twee uur nadat het eerste slachtoffer werd opgenomen in het Wasso hospitaal, de tweede Masai met soortgelijke wonden bij hem in hetzelfde bed werd gelegd. In eerste instantie hadden de twee rivalen dit echter nog niet door, ze waren nog steeds in een half comateuze toestand vanwege de vele sterke drank. Toen ze later bij bewustzijn kwamen en merkten dat ze in hetzelfde bed lagen voor de wonden die ze aan elkaar hadden toegebracht, besloten ze hier verder maar over te zwijgen en weer vriendschap te sluiten. Samen in één ziekenhuisbed kan dus wel zijn voordelen hebben’, besloot de coassistente glimlachend.

(wordt vervolgd)

More where this came from... only on FrankFocus!