27 000 Liberianen moeten Ghana verlaten. Vanaf 1989 zijn er duizenden vluchtelingen voor het geweld van de Liberiaanse burgeroorlog in Ghana opgevangen. De meesten leven nog steeds in opvangkampen, waarvan de grootste, Buduburam, op ongeveer dertig kilometer van Accra ligt. Die kampen zijn semi-permanent. Er zijn scholen, voetbalclubs; alles wat er in een gewoon dorp ook is.

De laatste vijf jaar is er geen overdreven gevaar meer in Liberia. Bovendien waait er sinds de afgelopen democratische presidentsverkiezingen een nieuwe wind. De Ghanese regering is dan ook in 2004 begonnen om de vluchtelingen te helpen met terugkeren. Het probleem is natuurlijk dat er in Liberia niets meer overeind stond. Om terug te gaan naar een verwoest land heeft men veel moed en energie nodig. Vorig jaar juni liep de termijn af om vrijwillig terug te keren.

De laatste 27 000 Liberianen willen niet terug. Afgelopen week hielden ze een demonstratie waarbij vrouwen langs de snelweg naar Ivoorkust zich van hun kleren stripte om aan te tonen dat ze tot alles in staat zijn. Maar wat ze willen blijft onduidelijk. Ze willen niet terug, maar willen ook de kampen niet verlaten en integreren in de Ghanese samenleving. Ze willen in plaats van de 100$, die ze is beloofd als ze naar Monrovia reizen, 1000$ per persoon. Maar eigenlijk willen ze naar een Westers land worden geëvacueerd.

Iedereen lijkt in Afrika wel naar een Westers land te willen om er geld te verdienen. Ondertussen zouden ze ook blij kunnen zijn dat ze in Ghana terecht zijn gekomen, waar het economisch de laatste tien jaar redelijk vooruit is gegaan. Het is niet moeilijk te voorspellen dat een gedeelte van de Liberianen in Ghana achter zal blijven om te proberen een graantje mee te pikken van de groeiende welvaart. In de regio biedt Ghana momenteel het beste toekomstperspectief.

Vandaag zou de evacuatie en de ontmanteling van de kampen beginnen. Het is de bedoeling dat aan het eind van de maand ook de laatste groep Liberianen Ghana heeft verlaten.