Kou kleumen in Afrika

  1. Geplaatst op woensdag 15 augustus 2007 - 12:10
    Suzanne Heuts
    Afbeelding van Suzanne Heuts
    Wat kan een warme douche fantastisch zijn! Zeker als de buitentemperatuur de 10 graden niet haalt (’s avonds) en het ‘lekker fris’ doorwaait in de badkamer met raamopeningen van muskietengaas, zonder glas. Dat geluk (van een warme douche) valt me helaas niet elke dag ten deel. Maar wanneer mijn kamer vol rook staat van het vuurtje onder de waterketel aan de achterkant van het hotel, dan weet ik dat het feest is!

    Het kou kleumen was een extra 'bummer' in de eerste weken in Tukuyu, waarin ik me af en toe sowieso al ellendig voelde. Maar daarna ging het er allemaal toch weer wat rooskleuriger uitzien. Ja, de board neemt af en toe beslissingen die we niet kunnen begrijpen. Maar de RSTGA (de theeboerenassociatie) heeft hoe dan ook een enorme sprong voorwaarts gemaakt de afgelopen jaren. Okay, David snapt keer op keer niet waarom het handig is om een document in die ene computerfile te saven. Maar daarom komen er niet minder toeristen.

    Alhoewel ik moet zeggen dat David ook belangrijkere dingen soms niet lijkt op te pikken. Op zich is dat niet verwonderlijk. Hij heeft nooit eerder ‘kantoorwerk’ gedaan, laat staan dat hij ervaring heeft met coordinatie en organisatie. David begon als gids in het dorp bij de Kaporogwe falls (watervallen). In dit kleine dorp woonde hij bij zijn bejaarde ouders en hielp ze de oogst van het land te halen. Tot een aantal jaren geleden was hij professioneel bokser en hij heeft zelfs een tijdje in Bangkok gewoond. Toen hij zijn hand brak, moest hij het boksen opgeven. Omdat hij geen geld had, stond hem niets anders te doen dan terug te gaan naar het dorp en in te trekken bij zijn ouders.

    Nu werkt hij dus full time voor Rungwe Tea & Tours en is verhuisd naar een kamer in Tukuyu. Alhoewel de arme man het op zijn werk de afgelopen weken maar zwaar heeft, met een schreeuwende kenau die hem voortdurend bekritiseerd en de les leest, heeft hij het sinds kort op prive gebied weer wat beter. Met een grote glimlach kondigde hij namelijk aan dat hij een nieuwe vrouw heeft. ‘Huh, maar wat is er dan met je eerste vrouw gebeurd?’, vroeg ik me af.

    Zijn eerste vrouw, met wie hij zelfs een kind heeft, bleef tijdens zijn bokscarriere achter in Dar es Salaam. Ook na het beeindigen van die carriere bleef ze daar, totdat David in Tukuyu, of waar dan ook, zijn leven weer op orde had en hij voor hen kon zorgen. In de periode dat ik David ‘inwerkte’ op kantoor, praatte hij af en toe over zijn vrouw. Hij wilde dat ze terug zou komen en had ook al geld gestuurd voor de reis, maar ze kwam maar niet en hij wist niet waarom. Misschien omdat ze haar baan in een restaurant niet zomaar kon opgeven; ze had nog geld tegoed van de eigenaar. Dan eis je dat toch op, opperde ik. Nee, lachte David, zo werkt dat niet zomaar.

    Toen al verbaasde ik me erover hoe ‘huwelijken’ hier in elkaar kunnen zitten. Hij leek nauwelijks met haar te praten, en had haar – en zijn kind - misschien al jaren niet meer gezien. Op een dag kwam hij duidelijk bedrukt op kantoor. Hij was erachter gekomen dat zijn vrouw in Dar al een hele tijd met een andere man samen was.

    Sindsdien was David dus alleen, maar sinds kort niet meer. Een meisje uit zijn dorp heeft zich aangediend om voor hem te komen zorgen in Tukuyu. Zijn versie van het verhaal is dat zijn moeder heel hard heeft gebeden voor een vrouw voor hem, et voila! Je bent hier dus zo aan de vrouw, maar raakt ze helaas ook zo weer kwijt.

Reacties

  1. Geplaatst op woensdag 15 augustus 2007 17:38
    Redactie AfrikaNieuws
    Afbeelding van Redactie AfrikaNieuws

    Redactie AfrikaNieuws
    6,692 berichten
    Lid sinds juni 2007
    Haarlem

    Leuk stuk Suzanne. Een Tanzaniaan met een bokscarriere in Bangkok.... dat vraagt om meer! Hoe vond hij het daar?
    AfrikaNieuws, voor iedereen die iets met Afrika heeft