---Senegal---
In de meeste landen in West Afrika wordt het openbaar vervoer verzorgd door auto's. Op het busstation wachten ze op passagiers. Een auto heeft maar één bestemming en vertrekt pas als ie vol is. Maar wanneer is een auto vol? Daar zijn gelukkig regels voor.

De ervaring leert dat een normale personenauto zes passagiers vervoert: twee op de voorstoel en vier op de achterbank. Een verlengde Peugeot kan er op zijn extra achterbank nog vier extra kwijt. Met deze zes of tien personen is de auto vol en kan de reis beginnen. Maar ik blijf zitten met de vraag: wat bedoelt mijn reisgids met een "sept-place", een zogenaamde zevenzitter?

De norm is zes of tien, niet zeven. Als het druk is, dan, natuurlijk, kan er wel eens iemand extra bij. Guinee spande wat dat betreft de kroon. Negentien mensen konden mee. Vier voorin, vier op de eerste achterbank en vier volwassenen op de tweede achterbank. Drie kinderen op de achterbanken erbij, dwarsover. Tenslotte was er bovenop de bagage op het dak van de auto nog plaats voor tenminste vier waaghalzen, de voeten bungelend voor de zijraampjes. Is het daarmee een negentienzitter? Ik dacht het niet. Ook met minder dan negentien was dit barrel wel op pad gegaan. Bovendien kun je moeilijk met een stalen gezicht beweren dat deze negentien passagiers een volwaardige "zitplaats" hadden.

Pas in Senegal ontdekte ik de herkomst van de term "sept-place". Toen ik als zevende passagier in een verlengde Peugeot plaatsnam, stelde ik mij in op nog een uurtje wachttijd om de overige drie plaatsen te vullen. Tot mijn stomme verbazing kwam de wagen gelijk al in beweging. Niemand keek daar raar van op. Alleen bij mij was de verbazing van mijn gezicht te lezen. Maar één reiziger op de voorstoel? En drie maar op de achterbank?

De Senegalezen moesten er hard om lachen. Meer dan zeven mensen in een sept-place? Rare ideeën heeft die Hollander. Het lijkt wel of ie een Guinees is...