Foto's en tekst: Annette van Erkel
Tussen 2006 en 2009 verbleef ik jaarlijks een paar maanden in Azilal in de Hoge Atlas van Marokko. Op mijn wandelingen door de heuvels, over geitepaadjes etc. ontmoette ik de vrouwen. Meestal druk met het hoeden van geiten of schapen, onderweg naar de waterput, bezig op hun erf...
Met handen en voeten communiceerden we, maar ik leerde ook wel enkele woorden uit hun taal, dat meestal geen Arabisch was, maar Berbers.
De gezichtstatoeage is in dat gebied een uitstervend verschijnsel. De jonge vrouwen doen het niet meer en daarom vond ik het dubbel zo mooi dat ik (meestal wel) foto's mocht maken. De betekenissen van hun eigen tatoeages kennen ze vaak zelf niet, het was de gewoonte of gewoon mooi. Toch zijn er ook vrouwen die hun tatoeage hebben laten verwijderen, maar dat wordt er niet mooier van.
De foto's zijn verschillende malen geexposeerd:
2006 Cultureel Centrum Abtswoude Delft
2007 Rotterdamse Schouwburg
2007 Cultureel Centrum Roosendaal
2007 Bibliotheek Amsterdam
2008 Bibliotheek Amsterdam
Annette van Erkel
Tussen 2006 en 2009 verbleef ik jaarlijks een paar maanden in Azilal in de Hoge Atlas van Marokko. Op mijn wandelingen door de heuvels, over geitepaadjes etc. ontmoette ik de vrouwen. Meestal druk met het hoeden van geiten of schapen, onderweg naar de waterput, bezig op hun erf...
