De Akala’s worden gemaakt in zogenaamde Juakali stalletjes. In een van die stalletjes zit John Mutua. Hij zegt niet te weten wie de schoenen als eerste heeft gemaakt, of wie er als eerste mee ging lopen. Hij weet wel dat het tegenwoordig booming business is. ‘Steeds meer mensen kopen deze schoenen. 1 paar kost tussen de 100 en 300 Keniaanse shilling. (1 en 3 euro). Mutua verdient zijn boterham met het maken van de schoenen. Het gaat heel goed.’

De redenen voor mensen om de schoenen te dragen variëren. Ole Tipis, een Masaai die met zijn vee rondtrekt: ‘De schoenen zitten lekker en ze gaan lang mee. De zool is hard. Het beschermt tegen doornen. Wij trekken door onherbergzame gebieden en daar doen deze schoenen het prima.’

Er is nog een andere groep die de schoenen ook ziet zitten: de mensen uit de sloppenwijken. De schoenen gaan niet of nauwelijks kapot en ze zijn goedkoop. Veel mensen kopen ze omdat ze geen geld hebben voor andere schoenen.
 
En nu zijn ook designers met de akala’s aan de slag gegaan. Ze hebben verschillende ontwerpen gemaakt. Deze schoenen moeten nieuwe mensen over de streep trekken om de schoenen te gaan dragen. Edward bijvoorbeeld: ‘Ik vind ze gewoon mooi en fashionable. Ik vind het hartstikke leuk om met deze schoenen rond te lopen.’

[Bewerking tekst: Peter Vlam]