Vandaag kom ik Peter op straat tegen. Hij heeft een koptelefoon op z'n hoofd en aan z'n swingende lijf te zien luistert hij naar lekkere muziek. Ik groet hem en pak zijn koptelefoon om te luisteren welke muziek hij op heeft staan. Tot mijn verbazing hoor ik helemaal niets. Ik kijk Peter vragend aan. Hij geeft me een knipoog en fluistert in mijn oor dat hij z'n walkman is vergeten. Hij zet z'n koptelefoon weer op en swingend loopt hij trots de straat uit terwijl de mensen hem nastaren. Ik schreef al eerder over het opvallende fenomeen "status in ontwikkelingslanden". Een bedelaar is niet jaloers op een rijke koopman maar op een collega bedelaar die tien cent meer verdient dan hij. Mensen hier doen er alles aan om uit te stralen dat ze vooral niet arm zijn en zetten daarbij graag gadgets in, fake of niet dat maakt niet zoveel uit. Nog een aantal voorbeelden, brillen zonder glazen, GSM's zonder airtime, horloges zonder batterijen, foto's zonder rolletjes, laptoptassen zonder laptop en huizen met antennes maar zonder televisie.

Uit Weblog Bart in Bukoba, donderdag, januari 11, 2007