De nachtmerrie van Mugabe


  1. Een held was hij. Bevrijder van zijn land. Zegening voor zijn volk. Afrika’s hoop voor de wereld. Die veel beloofde, maar ook veel waarmaakte. Hij bouwde zijn natie op.

    Maar het brein van één man bleek niet genoeg voor de toekomst van een heel land. Eergevoel voerde een innerlijke strijd met wraak, machtswellust en geldingsdrang. Een desastreuze strijd.

    Met de economie verschrompelde zijn aanzien. Vrienden werden tegenstanders. Jaknikkers begonnen met hun hoofd te schudden. Befaamd werd berucht.

    Eigenlijk wil hij niet meer. Verlangt hij naar een leven vol rust. Het liefst zou hij op een statige boerderij volksverhalen vertellen aan het nageslacht, net als alle andere Zimbabwaanse grootvaders. Maar zo’n toekomst is voor Mugabe niet weggelegd, dat beseft hij.

    Radeloos.
    Als een prijsgokker die naar de tafel staart nadat hij zojuist honderdduizend dollar op de verkeerde kleur heeft ingezet. De realiteit weigert tot hem door te dringen.
    Gedachteloos zet hij nogmaals in, de verbijsterde blikken om hem heen negerend.

    Er is geen weg terug voor Mugabe. De Royal Dream werd een nachtmerrie, maar ontwaken is voor hem geen optie. Er rust geen hoop in het ochtendgloren voor de man die regeerde op emotie, maar daar nu door wordt gegijzeld. In de steek gelaten. Verraden. Ondermijnd.

    Het doet pijn, maar verzachting zal er niet zijn. Deze man van rechte lijnen kent geen genade, ook niet voor zichzelf. Een held was hij, en als een held zal hij ten onder gaan. Strijdend.