In de hoofdstad maak ik kennis met het standbeeld van de eerste president van Mozambique, Samora Machel, nog steeds te vinden op het briefgeld. Het treinstation van Maputo is gebouwd door meneer Gustav Eiffel. Ook staat hier het Casa do Ferro, een huis dat gemaakt is van ijzer. Het is overigens nooit in gebruik geweest vanwege de al warme temperatuur, die het in het ijzeren huis onmogelijk maakt om te leven.

In het noorden maak ik kennis met de derde grootste stad van Mozambique, Nampula. Onderweg naar de kust raast een bizar gebergte in de vorm van een sfinx aan mij voorbij. Aangekomen op een prachtig wit verlaten strand met zijn bijbehorende helderblauwe zee, vergezellen enkel wat vissers mij.

In Cabaceira vind ik de oudste kerk van het zuidelijk halfrond. Een souvenir van de Portugezen. De kerk stamt uit 1500. Een stukje verderop staat Palacio de Governador, afkomstig uit 1765. Het Palacio staat leeg en verlaten te staren over de mangrove met uitzicht op Ilha.

Met het openbaar vervoer, de chappas, bereik ik Ilha. Lang geleden was dit nog de hoofdstad van het land.Vanaf het vaste land kom je op een 3 kilometers lange brug die je naar het eiland brengt. Over het helderblauwe water zeilen een paar dhows.

Ik verlaat het eiland per dhow. Samen met zo’n 20 andere mensen zeilen we het water op en worden we uitgezwaaid door de kinderen van het eiland.

I like to spend some time in Mozambique, zingt Bob Dylan in mijn hoofd.

Charline van Deth maakte deze foto's in Mozambique.