- Ik zit al dagen met het nummer 'Walk like an Egyptian' van de Bangles in mijn hoofd. Aanleiding daarvoor is het lezen van het boek Egypt and the Egyptians van Douglas Brewer en Emily Teeter. Dat was verrassend interessant, en ik had er Henk een paar dingen uit verteld en laten zien. Ik wilde een boek lezen over het oude Egypte, want ik wist daar weinig van en we beginnen straks met fietsen in dat land. We starten nogalliefst aan de voet van een piramide (die van Gizeh). Dus had ik op goed geluk een boek van de plank geplukt bij Donner. Dit zag er wel goed uit, nieuw (tweede editie van 2007), degelijk (Cambridge University Press) en leesbaar. Maar ik verwachtte er eigenlijk ni…

- Stellenbosch is niet alleen een TV-serie die op dit moment op de zondagavonden bij de VPRO te zien is, het is ook een boek. Ik heb eerst de eerste aflevering op TV gezien, toen het boek gelezen, en nu kijk ik op TV verder. De eerste aflevering heeft het beeld in mijn hoofd natuurlijk beïnvloed. Ik houd daar meestal niet zo van, ik vorm liever mijn eigen beelden, maar bij Stellenbosch ervaar ik het niet als probleem, daarvoor zijn boek en TV dicht genoeg bij elkaar. Dat is niet zo gek, het boek is het scenario voor de TV-film, en dat scenario wordt, op enkele details en uitweidingen na, trouw gevolgd. Voor degenen die geen van beide kent: Stellenbosch heeft niet zo veel met die stad…

- Recensie van Bellen blazen in Burundi, door Marit Törnqvist, uitgeverij Querido, 2007. Ha, dacht ik toen ik dit boek zag, een kinderboek over Afrika van een Zweedse schrijfster! En ik had meteen een Pipi-Langkous-associatie. Fout. Marit Törnqvist is maar half Zweeds, de andere helft is gewoon Nederlands, en Bellen blazen in Burundi is geen kinderboek, maar bedoeld voor volwassenen. Het ziet er wel als kinderboek uit, door de illustraties (van de hand van de schrijfster), de bladspiegel (veel wit) en het lettertype (groot). De inhoud zou echter wat zwaar te verteren zijn voor kinderen. Tönqvist is op verzoek van Artsen Zonder Grenzen gaan kijken in één van de landen waar die…

- Recensie van De bidsprinkhaan, door André Brink (Meulenhoff, 2006). Dit boek is een verademing! De afgelopen jaren heb ik een heleboel gelezen over Afrika. Daar waren wel vaker goed geschreven boeken bij, maar de overgrote meerderheid vond ik vooral inhoudelijk interessant - of niet, maar in ieder geval was daar als liefhebber van goede literatuur niet veel eer aan te behalen. Sterker nog, ik ergerde me wel eens, bijvoorbeeld aan de slordige eindredactie waardoor mijn ogen steeds bleven haken achter spelfouten en misplaatste komma's. Ik kan me daar wel overheen zetten, en er is door die Afrika-boeken uit allerlei hoeken en gaten een wereld voor me open gegaan. Maar de literatuurlie…

- Recensie van Een nacht in een vijzel. Vrouwen in Afrika van Femke van Zeijl (uitgeverij Artemis, 2007) Als een meisje een nacht in een vijzel slaapt, wordt ze als jongetje wakker. Dat is een spreekwoord uit Rwanda. Talloze meisjes proberen het. Tevergeefs, natuurlijk. Aan het lot van de eigen sexe valt in Afrika niet te ontkomen. Je kunt zomaar die één op dertien vrouwen zijn die in het kraambed sterft. Of verkracht worden in de Soedanese burgeroorlog. Of meestrijden in één van de conflicten in het gebied rond de Grote Meren, en daarna nog steeds niet voor vol aangezien worden. Of geen andere manier zien om aan geld te komen voor jezelf en je kinderen dan je lichaam te verkopen - desgew…

- Recensie van Binnen is het donker, buiten is het licht. Kroniek van het naakte bestaan in een Afrikaans dorp van Dick Wittenberg en Jan Banning. Uitgeverij Atlas, 2007. Wittenberg en Banning zijn begonnen met het vertellen van het verhaal over Dickisoni in M, het maandblad van NRC Handelsblad. Met hun reportage over dit dorp in Malawi wilden zij 'gewone' armoede een gezicht geven. Ze beschreven de inwoners van het dorp, die rond moeten komen van minder dan die beroemde ene dollar per dag, en die met enige regelmaat zo weinig te eten hebben dat ze ondervoed raken. Hun armoede is echter niet zo erg dat er cameraploegen op af komen voor een schokkende TV-uitzending op prime…

- ... en op zoek naar tips. Mijn weblog ligt even stil. Dat heeft twee oorzaken. Allereerst ben ik met andere dingen bezig (geweest): eerst op vakantie, en nu zit mijn meeste schrijf-energie voor drie weken in een ander weblog: Vrouw kijkt Tour, http://vrouwkijkttour.wordpress.com/ Jullie zijn daar ook van harte welkom, maar over Afrika gaat het niet. Wel over fietsen. In augustus pik ik de Afrika-draad weer op. De andere oorzaak is dat ik op dit moment geen goede boeken heb liggen. Voor tips houd ik me aanbevolen! Mijn interesse gaat vooral uit naar de 10 landen waar we doorheen gaan fietsen volgend jaar: Egypte, Soedan, Ethiopië, Kenia, Tanzania, Malawi, Zambia, Botswana, Namibië en Zui…

- The EFI Club, door David Houghton, uitgeverij Open Circle Press (Canada), 2006 EFI in de titel van dit boek staat voor Every Fucking Inch: de leden van de EFI Club hebben elke inch tussen Caïro en Kaapstad gefietst, tijdens hun deelname aan de Tour d’Afrique, één van de langste en zwaarste fietstochten ter wereld. Tocht, of wedstrijd, want je kunt hem ook als race rijden. Dan wordt elke dag je tijd bijgehouden en van die tijden wordt een klassement opgemaakt, en zo komt dan één deelnemer in Kaapstad aan als winnaar. Anderen kunnen er toetreden tot de EFI Club. Dat kan één maal per jaar, want zo vaak wordt deze tour georganiseerd. De meeste deelnemers halen EFI echter niet. Er vallen e…

- Ton van der Lee schreef met de De Geestbewaarder in bijna alle opzichten een goed boek. De vraag had ik me wel eens gesteld: hebben zwarte Surinamers in Nederland eigenlijk iets met hun Afrikaanse roots? Hum familiegeschiedenis verdeelt zich immers over maar liefst drie continenten. De grens tussen het eerste en het tweede is getrokken door iets wel heel barbaars: de slavernij. Dat speelt natuurlijk nog wel, met herdenkingen en oproer als een politicus naar de VOC-tijd verwijst. Maar de geschiedenis daar nog voor, de tijd in Afrika, speelt die ook? De geestbewaarder geef op die vraag een antwoord. Het is lastig om het spoor terug te vinden door de slaventijd heen. Want het waren im…

- Adventure and danger on the Everest of rivers, door Richard Bangs en Pasquale Scaturro. Uitgeverij Summersdale, 2006. Om te beginnen een bekentenis: actiefilms vind ik eigenlijk best saai. Bij ‘spannende’ schietpartijen en achtervolgingen onderdruk ik een geeuw of druk ik op de fastforward. Ik weet immers al dat na een boel geknal en gierende banden de hoofdpersoon gewoon weer verder gaat met waar hij mee bezig was. Hij gaat zeker niet dood, want de film moet nog een uur verder. Zo’n zelfde gevoel had ik regelmatig bij het lezen van de eerste helft van Mystery of the Nile. Je weet van tevoren al dat de hoofdrolspeler, expeditieleider Pasquale Scaturro, het gaat overleven, want hij he…

-  Aernout Zevenbergen: Vlekken van een luipaard. Over mannen in Afrika, Mets & Schilt, 2007 Recensie door Louise Cornelis, 7 Mei 2007. Als een boek me een traantje weg laat pinken, vind ik het een topper. En dat deed dit boek, maar frappant genoeg net in het hoofdstuk dat níet in Afrika speelt. Tegen het eind is Zevenbergen in Nederland om kerstmis te vieren. Net dan overlijdt door een ongeluk zijn dertienjarige neefje.  Hij deelt met zijn vader en broers verdriet, rouw en de verantwoordelijkheid voor de uitvaart. Hij realiseert zich dan pas echt goed wat het betekent om een plek in te nemen in de familie en in de opeenvolging van generaties. Hij ziet bijvoorbeeld hoe kap…

 Arnon Grunberg in AfrikaRecensie van Arnon Grunberg Tirza. (Nijgh & Van Ditmar, 2006) 18 mei 2007, recensie door Louise Cornelis. In de People Planet Profit, een tijdschrift voor maatschappelijk verantwoord ondernemen, stond in een recensie van Tirza van Arnon Grunberg dat het wel een boek was met thema"s die bij het tijdschrift passen: dochter uit een middenklasse-gezin in Amsterdam-Zuid komt thuis met een Marokkaan, en gaat vervolgens naar Namibië omdat ze geïnteresseerd is in ontwikkelingssamenwerking en armoede. Vandaar dat ik Tirza ben gaan lezen. - Maar ik kom tot een heel andere conclusie. Lees Tirza als je houdt van Grunbergs zwarte beeld van de wereld en het leven in het a…

Recensie van deel 7 uit de serie over detective Mma Ramotswe, door Alexander McCall Smith. Uitgeverij Sijthoffm 2007.18 mei 2007, door Louise Cornelis. Dit is alweer het 7e deel van de serie over Mma Ramotswe, de eerste vrouwelijke detective van Botswana. Voor wie de eerste zes delen gemist heeft: deze boeken zijn een must voor iedere Afrika-liefhebber! - De serie is uniek in de rol die Afrika speelt: het ís er gewoon, en doordesemt alles. Maar het wordt niet geproblematiseerd. 'Problemen in Afrika" is dus niet het thema van deze boeken. Maar die problemen worden ook niet ontkend of verstopt, en zeker niet geromantiseerd. Mma Ramotswe heeft zelf met problemen te maken. Ze ziet steeds meer we…

-  Erna Gianotten: Het gouden licht van Afrika, Luitingh-Sijthoff, 2007 Recensie door Louise Cornelis, 7 Mei 2007. Stel je voor, je bent net over de twintig, beschermd opgevoed, een echt familiemens. En dan word je verliefd op een knappe dokter. Het gaat hard: trouwen, zwanger worden, eerste kindje, tweede kindje. Maar die dokter heeft als jeugddroom om naar Afrika te gaan om daar als arts te werken. En zo vind je jezelf terug op een verlaten missiepost in Tanzania, waar niks goed werkt en waar het huishouden dus een grote inspanning vraagt – en huishouden was toch al je hobby niet. Andere Nederlanders zijn er pas op een paar uur rijden door een jungle die gevaarlijk is in het…

- Recensie, film op TV op 5 april.10 april 2007, door Louise Cornelis. De derde uitzending van het Afrika-vierluik in Holland Doc op de VPRO-televisie ging eigenlijk meer over Europa dan over Afrika, in het bijzonder meer over Duitsland dan over de oud-kolonie Namibië. Centrale persoon was Bismarck. Aan het begin van de documentaire werd een lijn gelegd van de Frans-Duitse oorlog in 1870 en de vorming van de Duitse staat naar het ontstaan van een Duits koloniaal rijk en de verdeling van Afrika op de conferentie van Berlijn in 1884/85. Bismarck had eigenlijk helemaal niet zo veel interesse in het stichten van een koloniaal rijk, maar om nog maar eens de macht van de nieuwe Duitse natie te ton…

- Recensie door Louise Cornelis, film gezien op TV op 12 april 2007. Het laatste deel van het VPRO-vierluik bij Holland Doc over Afrika ging over de 'West Lusaka Man", Nederlander Roel Goosen die in Zambia gevangen zit vanwege een vermeende moord op een zwarte vrouw. Hij zit niet alleen in de gevangenis, hij is zelfs ter dood veroordeeld. En ik schrijf 'vermeend", want de documentaire staat bol van de aanwijzingen dat hij niet de dader geweest kan zijn. Sowieso is het bewijs veel te mager voor een terdoodveroordeling. Echt grondig onderzoek is er niet gedaan. De zaak rust op een paar getuigenverklaringen, waar dingen niet aan kloppen. Zo beweren de getuigen dat ze Goosen in het licht hebben…

-  Louise Cornelis bereidt zich voor op een grote fietstocht door Afrika in 2008. In het dagelijks leven is ze trainer, adviseur en docent schriftelijke communicatie. Ze studeerde ooit Nederlands. Ze woont nu in Rotterdam, samen met haar man Henk. Voor AfrikaNieuws schrijft ze recensies van onder andere boeken en films die iets te maken hebben met Afrika.

Teije Brandsma: Voorbij de Nijl, Bzztôh, 200616 april 2007, door Louise Cornelis. Ik geef het toe: als een boek geschreven is door een Telegraaf-journalist, ben ik in eerste instantie achterdochtig, zeker als het over Afrika gaat. Maar als ik niet had geweten dat Teije Brandsma voor de Telegraaf werkt, als dat niet luid en duidelijk op Voorbij de Nijl had gestaan, dan had ik het niet geraden. De Telegraaf druipt er niet bepaald van af. - Pas op p. 177 (van de 222) vind ik wat ik verwacht, als Brandsma schrijft dat volgens hem interne factoren doorslaggevend zijn voor de misère in Afrika, en niet bijvoorbeeld het IMF of westerse multinationals. Hij heeft dan net beschreven hoe veel Soedanese …

- Recensie, film op TV op 29 maart 2007, door Louise Cornelis Gisteren was de tweede uitzending van het Afrika-vierluik in Holland Doc op de VPRO-televisie. Dit keer was de camera gericht op een Nederlander, op Koert Lindijer, die woont en werkt als correspondent en schrijver in Nairobi. We zien hem in zijn huis (hij noemt het 'kraal") een telefoonbericht over de burgeroorlog in Oeganda inspreken voor uitzending op Radio 1.  Maar dat is maar zijn halve leven. Want waar Corinne Hofmann de blanke Masai was, zo is Lindijer de blanke Samburu: de andere helft van zijn leven is met die nomaden, waarin hij een tweede familie heeft gevonden. Anders dan Hofmann past het Samburu-leven Lindij…

-  27 maart 2007 - Recensie door Louise  Cornelis over het boek van Dave Eggers, "Wat is de Wat". De autobiografie van Valentino Achak Deng. Op ongeveer eenderde van Wat is de Wat staat de gruwelijkste scène beschreven: Dinka"s uit Zuid-Soedan worden door de politie naar een trein gebracht om geëvacueerd geworden. De mannen worden gescheiden van de vrouwen en kinderen en de trein bestaat uit veewagons. Die worden zo volgeladen dat de mensen bijna stikken. Na twee uur horen de vrouwen en kinderen geschreeuw en schieten, brand en geloei. Door de kieren van hun wagon zien ze hoe de wagon met mannen in de brand wordt gestoken. Duizenden mannen verbranden. Deze scène is z…

 25 maart 2007, door Louise Cornelis. Afgelopen donderdag is de VPRO begonnen met een Afrika-vierluik in Holland Doc. De uitzendingen zijn steeds, op donderdag op Nederland 2, laat op de avond, tegen 11 uur. De eerste aflevering was 'Photo Souvenir". Misschien lag het aan het late tijdstip én aan het gegeven dat de hele clou al was weggegeven in zowel de NRC als de VPRO gids, maar ik had moeite om m"n ogen erbij open te houden. Misschien was het ook gewoon te traag. Typisch VPRO wel: iets traags en 'moeilijks" laat op de avond. -  Mooi was het wel, dat wel. De documentaire bevatte namelijk heel sterke contrasten, en die werkten wel. De rode draad was het huidige leven van voor…