Deze bevindingen van de toen al rechtop lopende mens hebben het antropologenteam en John Harris, antropoloog van de Koobi fora Field School van Rutgers University, onlangs gepubliceerd in het tijdschrift Science. 
 

De gevonden voetafdrukken bevinden zich in twee sedimentaire lagen. De twee lagen liggen zeker 10.000 jaar uiteen in tijd en hebben vijf meter hoogteverschil. De lagen werden van elkaar gescheiden door zand, slib, en vulkanische as. Op de hoogste laag zijn twee paden met ieder twee afdrukken, een groep van zeven voetafdrukken en een stuk met een aantal losse voetafdrukken aangetroffen. De onderste laag bevat twee voetafdrukken en een enkele losse die waarschijnlijk van een kleinere, jonge mens zijn.

 

Menselijke voetvormen
 

In tegenstelling tot eerder gevonden voetsporen laten deze een uitgesproken voetboog zien en een grote teen die parallel aan de andere tenen ligt. Er is ook bewijs van een zware landing op de hiel, waarna het gewicht langs de buitenrand van de voet werd overgedragen. Hierdoor werd de bal van de voet geactiveerd en kon via de tenen worden gestart met opheffen van de voet.

 

Oudere voetafdrukken
 

De gevonden voetafdrukken zijn niet de oudste. In 1978 werden in Laetoli (Tanzania) voetsporen gevonden van een 3,7 miljoen jaar oude oermens: de Australopithecus afarensis. Deze voetsporen toonden echter een relatief platte voet en een beduidend grotere hoek tussen de grote teen en de andere tenen. Er zijn nog steeds geen fossielen gevonden die de ontwikkeling laten zien tussen deze meer aapachtige voet naar de nu gevonden, modernere voet. Dit komt ook doordat als het vlees van de fijne voetbotjes af is, deze kleine botjes vergaan of zijn anders mee opgegeten door roofdieren.

 

De sprong naar rechtop
 

De homo erectus (recthtop lopende mens)  was een grote sprong in de evolutie. Professor Matthew Bennett van de Bournemouth University, UK, vertelt de BBC dat deze mens waarschijnlijk het landschap afstroopte op zoek naar karkassen en vlees. De homo erectus had langere ledematen en was efficiëner dan zijn voorganger in het afleggen van lange afstanden. Dit bewijst ook het feit dat er onder andere gereedschappen zijn gevonden die op grotere afstand van het leefgebied lagen. "Nu kunnen we ook zeggen dat er bewijs is van een essentieel moderne anatomie en functie van de voeten. Deze vondst draagt bij aan het evolutieverhaal.", aldus Bennett.