10 redenen voor een rooskleurige Afrikaanse toekomst
- Geplaatst op vrijdag 16 mei 2008 - 11:41Door Bas Vlugt. Naar aanleiding van mijn boek Transit heb ik, op uitnodiging van het Koninklijk Instituut voor de Tropen KIT in Amsterdam, op donderdag 15 mei een lezing gegeven over De toekomst van Afrika, in het kader van Amsterdam Wereldboekenstad
In de aankondiging van de lezing stond De toekomst van Afrika lijkt somberder dan ooit. Dat raakte bij mij een open zenuw en was het vertrekpunt van mijn lezing over de beeldvorming van Afrika.
Hier een passage met 10 redenen waarom ik denk dat de toekomst van Afrika juist rooskleuriger is dan ooit.
- 1. De factor tijd werkt in Afrikaans voordeel
Wie boeken leest over de ontwikkeling van Afrika, zoals die van Roel van der Veen, Toon van Eijk en William Esterly, ziet steeds weer benadrukt dat wij in Europa een aantal honderden jaren bezig zijn geweest met staatsvorming. In Afrika zijn ze nog maar net begonnen.
Hier en daar is het een puinhoop, hier en daar zijn er successen. Afrika heeft tijd nodig om zijn eigen moderne geschiedenis te schrijven.
Tijd ook om een eigen vorm van democratie te bouwen waarin plaats is voor de tribale cultuur die nu eenmaal is verankerd in de Afrikaanse genen.
- 2. De economische groei van Afrika op dit moment is fenomenaal en het einde is niet in zicht
De economische groei heeft in Afrika rond de millenniumwisseling een opmerkelijke sprong omhoog gemaakt. De economische groei in Sub-Sahara Afrika ligt nu al een aantal jaren boven de 6 procent, dat zijn de hoogste groeicijfers in 30 jaar tijd. Organisaties als Wereldbank en IMF verwachten dat deze groei de komende jaren zal aanhouden.
Bron: World Economic Outlook Database, April 2008, IMF
De economische groei is nu zo hoog, dat deze ruim boven de bevolkingsgroei van Afrika uitkomt. Dit betekent dat het inkomen per hoofd van de bevolking voor veel Afrikaanse landen nu substantieel aan het stijgen is.
Zo steeg het inkomen per hoofd van de bevolking in Botswana van ruim 900 dollar in 1985 tot bijna 9000 dollar in 2008.
Even ter vergelijking: Het inkomen per hoofd van de bevolking van EU-lidstaat Bulgarije was in datzelfde jaar 6500 dollar.
Bron: World Economic Outlook Database, April 2008, IMF
Maar misschien is het nog veel aansprekender om te kijken naar landen als Mali, Zambia en Tanzania. Het inkomen per hoofd van de bevolking in Mali steeg van 170 dollar in 1985 naar 550 dollar in 2008.
Bron: World Economic Outlook Database, April 2008, IMF
- 3. In de afgelopen jaren zijn grote geldstromen naar Afrika op gang gekomen
Er bestaan schattingen die zeggen dat op dit moment Afrikanen die - al dan niet legaal - buiten het continent verblijven, op jaarbasis een bedrag terug naar Afrika sturen dat twee maal zo hoog is als de totale ontwikkelingshulp die aan Afrika wordt gegeven. Dit geld komt ook nog eens voor de volle 100 procent terecht bij de mensen voor wie het is bedoeld.
De internationale beleggers hebben Afrika ontdekt. Afrikaanse beleggingsfondsen schieten op dit moment als paddenstoelen uit de grond. De rendementen die op de Afrikaanse aandelenbeurzen in 2007 werden behaald, waren ongekend. Nigeria: +73%, Mauritius: +54%, Egypte: +41%, Marokko: +24%, Botswana: +23%
De Afrikaanse diaspora die economisch en maatschappelijk succes heeft behaald in het Westen, is in toenemende mate geïnteresseerd om te investeren in Afrika. Zo is in Abuja, Nigeria, een speciaal centrum gebouwd om vanuit het Westen terugkerende Nigerianen te assisteren bij het doen van investeringen en het opbouwen van bedrijven in het moederland.
Er is een enorme investeringsinspanning op gang gekomen uit andere voormalige tweede en de derde wereldlanden, die willen profiteren van Afrikaanse economische groei, de Afrikaanse grondstoffen en - en dat is de meest recente ontwikkeling - ook van het Afrikaans agrarisch potentieel. China gaat hierin voorop maar ook landen als India, Rusland en Brazilië zijn in Afrika steeds actiever. Deze nieuwe economische zuid-zuid relaties zijn een interessante aanvulling op de bestaande noord-zuid relaties en versterken de positie van Afrika op het economisch wereldtoneel.
- 4. Infrastructuur en ICT
Op dit moment worden grote investeringen gedaan in het Afrikaans wegen en spoornet, maar ook in elektriciteitsvoorziening en de banksector.
Maar de meest opvallende ontwikkeling vindt plaats in de informatie- en communicatietechnologie, waarbij vooral de razendsnelle groei van internet en mobiele telefonie in Afrika in het oog springen. Het effect hiervan op de Afrikaanse economie is enorm.
Beide technologieën vergroten de toegang tot informatie. Ongecensureerde informatie wel te verstaan. En Afrikanen kunnen via het internet niet alleen vanuit de hele wereld informatie tot zich nemen, ze kunnen op hun beurt de hele wereld laten weten wat er in hun leven gebeurt en hoe ze over dingen denken.
Dat geeft transparantie aan economische, sociale en politieke processen in Afrika, wat een positieve invloed heeft op de nog prille Afrikaanse democratie.
- 5. Er vindt een verbreding van de Afrikaanse economie plaats
Naast de traditionele economische activiteiten als grondstofwinning en landbouwproductie zijn er tekenen dat er een verbreding van de economie mogelijk is. Toerisme wordt steeds belangrijker voor veel Afrikaanse landen. In Nigeria en Zuid-Afrika floreert de film- en reclame-industrie. Het organiseren van de WK Voetbal in Zuid-Afrika in 2010 - het grootste evenement dat ooit in Afrika plaatsvond - betekent niet alleen een grote economische stimulans voor geheel zuidelijk Afrika maar geeft Afrikanen ook de bevestiging dat ze tot grote dingen in staat zijn en meetellen in de wereld.
Ook op gebied van zakelijke dienstverlening gebeurt er in Afrika van alles. Onder meer op ICT gebied. In landen als Oeganda, Rwanda en Zuid-Afrika wordt actief ontwikkeld aan open source software. Bijna alle grote wereldwijde spelers in ICT hebben in Afrika projecten op dit gebied opgestart.
Ook outsourcing neemt een enorme vlucht. In landen als Kenia, Ghana en Zuid-Afrika worden call centers gebouwd waarvan grote Westerse bedrijven gebruik maken om hun klanten te bedienen. Ze verkiezen steeds vaker Afrika boven India en China. De tijdzone is gunstiger, het opleidingsniveau in Afrika is goed, het Engels dat in Afrika wordt gesproken is veel beter dan in Azië en misschien nog wel het belangrijkste: Afrikanen beschikken over uitstekende communicatieve vaardigheden.
- 6. De opkomst van sterke Afrikaanse leiders
Er is een groeiende groep van sterke Afrikaanse leiders. Mensen als Nelson Mandela, Kofi Annan en Mo Ibrahim zijn boegbeelden. Ook is iemand als Ellen Johnson- Sirleaf een welkome afwisseling voor Charles Taylor. Maar dit handje vol mensen valt in het niets bij de complete nieuwe generatie jonge Afrikaanse leiders die klaar staat om zich te manifesteren in de Afrikaanse politiek, het bedrijfsleven en maatschappelijke organisaties.
- 7. Steeds meer Afrikaanse burgeroorlogen worden beëindigd
We hebben het over opgeloste conflicten in Zuid-Soedan, Angola, Rwanda, Sierra Leone en Libera - in Noord-Oeganda wordt er hard aan gewerkt. Conflicten in Congo-Kinshasa, Oost-Tsjaad en West-Soedan lijken over hun hoogtepunt heen.
- 8. Afrika wordt een steeds belangrijker leverancier van grondstoffen
Afrika is rijk aan bodemschatten. De meeste aandacht gaat uit naar olie, maar ook goud, diamant, uranium, en koper zijn van groot belang.
De rij Afrikaanse landen die over olievoorraden blijken te beschikken wordt steeds langer. Alleen al in de afgelopen paar jaar zijn Guinee, Guinee-Bissau, Ghana, Mali, Kenia, Tanzania en Mozambique aan deze lijst toegevoegd.
De uitdaging is om niet alleen de grondstoffen te winnen maar ze ook te gaan verwerken tot halffabrikaten en eindproducten.
- 9. Hogere voedselprijzen zijn tegelijkertijd een bedreiging voor stedelijk Afrika als ook een enorme kans voor agrarisch Afrika
Ooit was Afrika de graanschuur van het Romeinse Rijk. De afgelopen decennia zijn er veel problemen geweest in de Afrikaanse agrarische sector. Maar hoge voedselprijzen wereldwijd, betere infrastructuur, betere agrarische technologie en beter functionerende markten zullen grote vooruitgang mogelijk maken. Temeer omdat een groot deel van het agrarisch potentieel van Afrika nog niet wordt benut.
- 10. Barack Obama wordt de volgende president van de Verenigde Staten
Soms krijg je als continent een stuk toekomst cadeau. Ziet u het al voor u? Barack Obama brengt zijn eerste bezoek aan Afrika. Daar staat de Air Force One op de luchthaven van Nairobi en verschijnt de machtigste man ter wereld, een zoon van Afrika, boven aan de trap. Wat een glorieus moment in de wereldgeschiedenis!
Klik hier om de complete lezing te lezen
Reacties
- Geplaatst op vrijdag 16 mei 2008 17:04Hoi Bas,
Heel erg veel dank voor dit zeer positieve artikel op Afrikanieuws. Heerlijk om 'ns een keer zoveel positiviteit over Afrika te lezen. Ik word zo moe van al dat negatiefs. Zeker toen ik hoorde dat Adriaan van Dis een prijs had gewonnen voor zijn documetaire serie over Afrika. Wat ik gezien heb, is ook alleen maar negatief en dat doet het continent gewoon geen recht.
In welk land vind je 4 Nobel prijswinnaars voor de vrede? Zuid-Afrika!!
In welk Westers land snapt men het principe van Ubuntu? Nergens! Nou ja, ik zal niet een heel epistel schrijven maar ik wilde je wel heel erg bedanken, echt super!! Veel groeten uit de mooiste stad van de wereld, Kaapstad! Jessy Lipperts
PS. heb overigens ook net in Nederland je boek gekocht! - Geplaatst op maandag 19 mei 2008 17:30Hoi Bas,
Bedankt voor je optimistische berichten. Bij een aantal positieve ontwikkelingen zijn wellicht wel kanttekeningen te plaatsen. Ik heb het idee dat de economische groei van de afgelopen jaren vooral zit in hogere opbrengsten uit olie en andere grondstoffen. Het is de vraag hoe deze rijkdom verdeeld wordt. En als de brandstofprijzen weer wat zakken is dat waarschijnlijk direct terug te zien in de groeicijfers. Niet echt duurzameontwikkeling dus. Maar ik hoop natuurlijk dat de groei ook in andere sectoren zit. Als je iets meer over de "inhoud" van de groei zou kunnen zeggen, dan zou ik dat een goeie aanvulling op je artikel vinden.
Maar proficiat voor je negende punt (over voedselprijzen)! Ik wind me al een aantal weken op bij de alarmistiche berichtgeving hieromtrent. Een van de grote problemen voor boeren in Afrika is juist dat zij geen goede prijs voor hun producten krijgen. Hogere prijzen zijn een belangrijke stimulans voor boeren om meer te produceren. Een voorbeeld: de prijs voor een zak kunstmest is vergeleken met de prijs van een zak mais zo hoog dat het voor een boer te riskant om te investeren in kunstmest. Bovendien zal een boer niet al zijn energie in de landbouw steken als hij voor zijn surplus toch geen eerlijke prijs krijgt. Armoede in Afrika is momenteel en in toenemende mate geconcentreerd in de rurale gebieden (zie link hieronder voor het geval van Ghana). Hogere voedselprijzen zouden deze trend wellicht wat om kunnen buigen.
Dat hogere voedselprijzen ook een voordeel hebben hoor je niet. Waarom? Omdat het gros van de media braaf volgt wat Reuters te melden heeft en omdat de meeste correspondenten lekker in hun hoofdstekelijke hotel blijven zitten. Stedelingen gaan de straat op als de prijs van een zak rijst verhoogd wordt en dat wordt wel gezien door deze journalisten. De mensen op het platteland zijn onzichtbaar en hun stem wordt niet gehoord. Dus fijn Bas, dat je dit punt onder de aandacht hebt gebracht.
vriendelijke groet,
kees van der geest
http://users.fmg.uva.nl/kgeest
PS: Dit is de link naar een rapport getiteld "Poverty trends in Ghana in the 1990s"
http://www.worldbank.org/...untry/gh/docs/PovProf.pdf - Geplaatst op woensdag 21 mei 2008 11:23Dag Kees,
Dank je wel voor jouw enthousiaste commentaar. Natuurlijk ga ik daar graag op in.
Allereerst is het natuurlijk waar dat hoge grondstofprijzen in het algemeen en die van olie in het bijzonder een grote rol spelen in de economische groei van Afrika. Maar je doet Afrika tekort als je de complete economische groei ophangt aan hoge grondstofprijzen.
De door mij genoemde hoge economische groei in Mali, Tanzania, Ghana, Zambia en Benin toont aan dat ook Afrikaanse landen die geen olieproducent zijn, sterke economische groei kunnen laten zien.
En met betrekking tot olie nog dit: natuurlijk is er een verdelingsvraagstuk. Het is niet voor niets dat Afrikaanse olieproducerende landen vaak ook heel hoog staan op de lijst van meest corrupte landen.
Maar het hoeft niet persé fout te gaan. Kijk naar een land als Botswana. Men is het er toch wel over eens dat de regeringen van Botswana de rijkdom die de diamantwinning heeft gebracht op een goede manier in de opbouw van land en economie hebben geïnvesteerd.
Wat dat betreft is het interessant om te zien wat een land als Ghana straks gaat doen met de olieopbrengsten. Vooralsnog zijn de verwachtingen hooggespannen. Het zou een enorme stap voorwaarts zijn als Ghana kan aantonen hoe je in Afrika op een duurzame manier met olierijkdom kunt omgaan.
Met betrekking tot de kwaliteit van de economische groei het volgende: Afgelopen week deed ik een interview met John Ababio, de managing director van AVCA, de African Venture Capital Association. Dat interview verschijnt later deze week op onze Engelstalige website AfricaNews.com.
John Ababio vertelde over hoe investeerders naar Afrika kijken. Die blik is in de afgelopen jaren wezenlijk veranderd.
Iets dat er in de afgelopen decennia in Afrika niet was, was investeringskapitaal voor de lange termijn. Dat betekende dat business in Afrika werd gefinancierd met kortlopende leningen van banken en dat de focus van Afrikaanse businessmensen dus ook op de korte termijn lag. Dat stond duurzame groei in de weg. Pionierorganisaties als FMO en CDC zagen dat gat en zijn daarin gestapt.
In de afgelopen vijf jaar heeft zich een aantal ontwikkelingen in Afrika voorgedaan die elkaar versterkten en die ervoor hebben gezorgd dat ook steeds meer reguliere investeerders Afrika hebben ontdekt.
Ababio noemt deze: meer democratie, beter bestuur, meer politieke stabiliteit. Een ongekend hoge economische groei, extra aangejaagd door hoge grondstofprijzen, maakt Afrika een interessante beleggingsbestemming, zeker afgezet tegen de lagere rendementen in Europa en Amerika.
Omdat de Afrikaanse economieën zo snel groeien, zijn veel Afrikaanse overheden voor het eerst in staat om te investeren in de eigen economieën. Daarbij komen investeringen van de Afrikaanse diaspora - succesvolle Afrikanen in Amerika en Europa - plus sterk groeiende geldzendingen van Afrikanen die buiten het continent werk hebben.
John Ababio noemt als een belangrijke factor dat Zuid-Afrika na decennia van isolatie het Afrikaanse continent ontdekt. Het Zuid-Afrikaans bedrijfsleven wordt steeds actiever in andere Afrikaanse landen.
Dit alles wordt nog eens versterkt door een betere infrastructuur. Het bankwezen wordt in veel Afrikaanse landen radicaal gemoderniseerd, ook worden steeds meer bureaucratische belemmeringen om een bedrijf op te starten weggenomen.
Investeerders kijken op dit moment volgens Ababio vooral naar: de banksector, infrastructuur, communicatie, energie en de bouwsector.
Investeringen in deze sectoren geven investeerders rendementen op zich maar zijn ook goed voor de structuur van de Afrikaanse economie als geheel en verbreden daarmee de basis voor verdere economische groei.
Met betrekking tot de hoge voedselprijzen hetvolgende.
Het fenomeen van de hoge voedselprijzen is heel complex. Er valt van alles over te zeggen. Ik vind in zijn algemeenheid dat er veel te eenzijdig naar wordt gekeken.
Decennia lang is er geklaagd over de lage prijzen die Afrikaanse boeren voor hun producten kregen.
Nu zijn de prijzen hoog en verschuift de media-aandacht naar de Afrikaanse stedelingen die het voedsel niet kunnen betalen.
Ik denk dat hier voor Afrika een historische kans ligt. De Afrikaanse samenleving is van oorsprong een agrarische samenleving. Dat Afrikaanse steden zo snel groeien, komt niet zozeer door het succs van de steden maar door de beperkte mogelijkheden op het platteland.
De hoge voedselprijzen kunnen een enorme stimulans voor agrarisch Afrika betekenen. Afrika heeft een gigantisch ongebruikt landbouwareaal. Door hogere prijzen, zal het steeds aantrekkelijker worden om ook minder goede gronden te gaan bewerken.
Wat dat betreft is het interessant om te zien wat China bijvoorbeeld op dit gebied in Afrika gaat doen. Onlangs schreef het Financieele Dagblad dat China in onder meer Tanzania landbouwgrond wil pachten om deze door Chinese boeren te laten bewerken. Daarvoor gaat China de beste landbouwtechnologie inzetten op het gebied van rijstbouw. Onderdeel van de overeenkomst zou zijn dat China Afrikaanse boeren helpt met onder meer advies en zaden.
Er wordt ook al decennia geklaagd over landbouwsubsidies in met name Europa, die de Afrikaanse landbouwexport in de weg zou zitten. Hoewel er mensen zijn, die vraagtekens zetten bij het verwachtte effect voor Afrika bij het opheffen van deze subsidies, is wel duidelijk dat de trend is dat er minder zal worden gesubsidieerd.
Wat dat betreft is het illustratief dat Afrikaanse landen toch successen hebben geboekt bij de Wereldhandelsorganisatie, bijvoorbeeld op het gebied van katoen. De resultaten zijn volgens sommigen niet briljant maar ik zie hier wel beweging en ben al met al hoopvol over de kansen van agrarisch Afrika.Bas wijzigde dit bericht op 22-05-2008 09:05 met 26% - Geplaatst op woensdag 07 september 2011 15:01Author substantiate his assumptions. But the resume help have other opinion about the most items.
_footer
Home | Over ons | Contact | Nieuwsbrief | RSS | Adverteren | Algemene voorwaarden | Privacy beleid | Doe mee!
Copyright Africa Interactive 2011 | info@afrikanieuws.nl | AfricaNews.com
Powered by React - www.react.nl

