Recensie: Met Salif Keita terug op de dansvloer

Michel Vink. Na een aantal albums die terug leken te grepen op een meer akoestisch en oorspronkelijk Malinees geluid is Salif Keita terug met een album vol dansvloervullers. Het past meer bij hem en bij de mensen voor wie het in essentie gemaakt is.

Het nieuwe album van de gouden stem uit Afrika werd geproduceerd door Philippe Cohen-Solal in Bamako. Het is een album dat zich veel meer richt op westers club-geluid dan de afgelopen paar albums sinds Remixes from Moffou uit 2004.

Extremistisch terreur
Sinds het einde van de jaren zeventig is Salif een held onder Malinezen en geldt hij als een van de meest creatieve en briljante culturele ambassadeurs van het land. Intussen is er in Mali een hoop veranderd, vooral het laatste jaar. Terwijl het land in de greep is van extremistisch terreur die de bevolking wil laten terugkeren naar middeleeuwse waarden, willen de Malinezen met Salif voorop juist de andere kant op waar het om muziek gaat. Hij deelt zijn enthousiasme wat dat betreft met Philippe. De twee kenden elkaar niet voor dit project, maar ze deelden een gemeenschappelijk doel: dance.
De Malinezen proberen om een normaal leven te lijden en hebben behoefte aan iets anders. Ondanks zijn optimistische progressiviteit heeft de crisis ook invloed op Salif als persoon. Salif: 'Als de mensen zich niet meer op hun gemak voelen, dan geldt dat ook voor de artiesten. Wij zijn de spiegel van de samenleving! Ik organiseer daarom nog steeds dance-events in mijn club Moffou, zodat mensen zich niet afsluiten met hun verdriet. Zij hebben er behoefte aan om plezier te hebben. De Malinese trots is door de situatie behoorlijk aangetast'.

Dansvloervullers
In tijden van crisis, kan dansen zielen redden. Salif gaat zelf niet langer naar club-evenementen, hij trekt zich liever terug in zijn huis veertig kilometer van Bamako of op Kalanban, het eiland dat hij kocht in het centrum van de hoofdstad. Salif: 'Ik besteed meer dan de helft van mijn tijd daar. Ik neem mijn gitaar en schrijf liedjes, zittend aan de rivier.'
Het was Philippe Cohen-Solal die Salif op het dance-pad bracht, maar het is dus niet de eerste keer dat zijn muziek wordt gemixt tot dansvloervullers. Het begon met de track Madan van het album Moffou uit 2002. Twee jaar later volgde een complete remix van het album door verschillende dj's en producers uit alle hoeken van de planeet.
Bijna een decennium later is er Talé, met tracks die zelfs verder gaan dan de clubscene. Zelfs nummers waarvan je in eerste instantie niet hoort dat het ze van Keita afkomstig zijn. 'Er zijn meerdere producenten die hebben geprobeerd om een moderne plaat te maken met origineel Malinees geluid, maar dat mondt vaak uit in een soort van niets betekenende lounge. Vorm en inhoud zijn voor mij dus beide belangrijk en moeten elkaar wat in evenwicht houden. Maar in deze tijd is 70% van de muziek bedoeld om mensen aan het dansen te krijgen en het is waar dat de teksten daarbij van minder belang zijn. Wij muzikanten zijn er om mensen gelukkig te maken.'
En daar is Salif met Talé zeker in geslaagd. Het is een album geworden dat met al zijn verschillende ingrediënten helemaal bij deze tijd past.

Bestel Talé online
Meer over Afrikaanse muziek en recensies op Mixite.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>